အဘယ်ကြောင့် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များကို အာရုံစိုက်ရသနည်း။
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များသည် ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်နေရသည်
မွေးမြူရေးခြံများကို စိတ်ကူးကြည့်သောအခါ အနီရောင်စပါးကျီများ၊ စိမ်းလန်းသော ကျက်စားရာမြေများနှင့် နေရောင်အောက်တွင် လွတ်လပ်စွာ ကျက်စားနေသော တိရစ္ဆာန်များကို မြင်ယောင်မိသည်။ ဤပုံရိပ်သည် ရှေးရိုးစွဲဓလေ့များနှင့် ကလေးဘဝပုံပြင်များတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။ သို့သော် ယနေ့ခေတ်တွင် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်အများစုသည် အလွန်ကွဲပြားခြားနားသော ဘဝများကို ဖြတ်သန်းနေရသည်။
ခန့်မှန်းခြေ ဘီလီယံ ၉၀
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကုန်းနေတိရစ္ဆာန်များကို အစားအစာအတွက် နှစ်စဉ် သန်းပေါင်းများစွာ သတ်ဖြတ်သည်။ အများစုမှာ ပြင်းထန်သော မွေးမြူရေးစနစ်များတွင် မွေးမြူခံရပြီး ကျဉ်းကျပ်ပြီး ဖိစီးမှုရှိသော အခြေအနေများသည် တိရစ္ဆာန်များ၏ သဘာဝအလျောက် ပြုမူနေထိုင်မှုများကို ဖော်ပြခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်များအတိုင်း နေထိုင်ခြင်းကို မကြာခဏ တားဆီးပေးသည်။
မည်သည့်တိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူသနည်း။
မျိုးစိတ်အမျိုးမျိုးမှ တိရစ္ဆာန်သန်းပေါင်းများစွာကို အစားအစာ၊ အဝတ်အထည်၊ လုပ်အားနှင့် အခြားစီးပွားဖြစ်ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် မွေးမြူပြီး အသုံးချသည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ဦးချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် သဘာဝအလျောက် ပြုမူနေထိုင်မှုများ ကွဲပြားသော်လည်း အများအပြားသည် ခေတ်မီစိုက်ပျိုးရေးစနစ်များတွင် အလားတူစိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
အဘယ်ကြောင့် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များနည်း။
တိရစ္ဆာန်ဆိုင်ရာ ကိစ္စတစ်ခုထက်ပို
တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းသည် တိရစ္ဆာန်များကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်ဆိုသော ကိစ္စတစ်ခုမျှသာမဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏အကျိုးဆက်များသည် မွေးမြူရေးခြံများနှင့် သားသတ်ရုံများထက်ကျော်လွန်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာဂြိုဟ်၊ လူသားကျန်းမာရေး၊ အလုပ်သမားများနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။
တိရစ္ဆာန်များကို ထိခိုက်စေသည်
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များသည် နာကျင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒုက္ခများကို ခံစားနိုင်သည်။ ပြင်းထန်သောမွေးမြူခြင်းသည် ၎င်းတို့၏လှုပ်ရှားမှုကို မကြာခဏကန့်သတ်ကာ လူမှုဆက်ဆံရေးကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး သဘာဝအပြုအမူများကိုဖော်ပြခြင်းမှ တားဆီးသည်။
တိရစ္ဆာန်များစွာသည် နာကျင်စေသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၊ ၎င်းတို့၏ သားပေါက်များနှင့် စောစီးစွာ ခွဲခွာခြင်း၊ စိတ်ဖိစီးမှုဖြစ်စေသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကိုလည်း ကြုံတွေ့ရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို ထိခိုက်စေသည်
တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းသည် ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်မှု၊ သစ်တောပြုန်းတီးမှု၊ နေရင်းဒေသများ ပျက်စီးမှု၊ ရေသုံးစွဲမှုနှင့် ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများ ဆုံးရှုံးမှုတို့ကို အထောက်အကူပြုသည်။
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ထုတ်လုပ်မှုသည် မီသိန်းနှင့် အခြားဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တိရစ္ဆာန်အစာစိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် စားကျက်မြေများ တိုးချဲ့ခြင်းသည် သဘာဝဂေဟစနစ်များအပေါ် ထပ်လောင်းဖိအားပေးနိုင်သည်။
တိရစ္ဆာန်စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများနှင့် စိုက်ပျိုးရေးမှ စီးဆင်းလာသော ရေများသည် ရေထုညစ်ညမ်းမှုနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကိုလည်း အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။
အလုပ်သမားများနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများကို ထိခိုက်စေသည်
စက်မှုလယ်ယာတိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းသည် အလုပ်သမားများအား ကာယအားစိုက်ထုတ်ရသော အခြေအနေများ၊ လုပ်ငန်းခွင်အန္တရာယ်များ၊ အန္တရာယ်ရှိသော စက်ယန္တရားများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုများကို ထိတွေ့စေနိုင်သည်။
အကြီးစားတိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများအနီးတွင် နေထိုင်သော လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများသည် လေထုညစ်ညမ်းမှု၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်အနံ့များ၊ ရေထုညစ်ညမ်းမှုနှင့် တိရစ္ဆာန်စွန့်ပစ်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ပြဿနာများကိုလည်း ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။
ဤပြဿနာများသည် အလုပ်သမားအခွင့်အရေးများ၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ တရားမျှတမှုနှင့် စက်မှုလယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး၏ ကုန်ကျစရိတ်များ မညီမျှစွာ ခွဲဝေခြင်းဆိုင်ရာ အရေးကြီးသော မေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေသည်
ပြင်းထန်သော တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းသည် ကူးစက်ရောဂါများ ပျံ့နှံ့မှု၊ ပိုးသတ်ဆေးယဉ်ပါးမှု၊ အစာမှတစ်ဆင့် ကူးစက်သော ရောဂါများနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ညစ်ညမ်းမှုတို့အပါအဝင် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ထုတ်လုပ်မှုတွင် ပဋိဇီဝဆေးများကို မလျော်ကန်စွာ အသုံးပြုခြင်းသည် ပိုးသတ်ဆေးယဉ်ပါးမှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်ပြီး အချို့သော ဘက်တီးရီးယားပိုးကူးစက်မှုများကို ကုသရန် ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။
တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း၊ အစားအစာစနစ်များနှင့် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးတို့အကြား ဆက်စပ်မှုသည် ကျန်းမာသော အနာဂတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် မွေးမြူရေးခြံကိုယ်တိုင်ထက် ကျော်လွန်၍ ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်ကြောင်း သရုပ်ပြသည်။
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များနှင့် ၎င်းတို့၏ သဘာဝအပြုအမူများ
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျန်းမာရေးနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသုခအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော သဘာဝအပြုအမူမျိုးစုံကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။
ဤအပြုအမူများသည် တိရစ္ဆာန်များအား ၎င်းတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန်၊ အစာရှာဖွေရန်၊ လူမှုဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ မျိုးပွားရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုံ့ပြန်ရန် ခွင့်ပြုပေးသည်။ သို့သော် အကြီးစားမွေးမြူရေးစနစ်များသည် ဤလုပ်ဆောင်ချက်များစွာကို ကန့်သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တားဆီးနိုင်သည်။
ကြက်များ
ကြက်များသည် အနီရောင်တောကြက် (Gallus gallus) မှ ဆင်းသက်လာသော လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် အပြုအမူပိုင်းဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးသော ငှက်များဖြစ်သည်။ သဘာဝအခြေအနေများအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ထူထောင်ထားသော လွှမ်းမိုးမှုအဆင့်ဆင့် (pecking orders) ရှိသော လူမှုအုပ်စုများတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အသံထွက်ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာဘာသာစကားနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုများမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏အုပ်စုအတွင်းရှိ အကျွမ်းတဝင်ရှိသော လူတစ်ဦးချင်းစီကို မှတ်မိနိုင်သည်။
၎င်းတို့၏ အရေးကြီးဆုံးသော သဘာဝအပြုအမူတစ်ခုမှာ အစာရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ ကြက်များသည် မြေကြီးကို ခြစ်ခြင်း၊ မြေဆီလွှာကို နှုတ်သီးဖြင့်ဆွဲခြင်းနှင့် အစေ့များ၊ အင်းဆက်များနှင့် အခြားအစာအရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေခြင်းအတွက် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အမွေးထိန်းသိမ်းမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အပြုအမူတစ်ခုဖြစ်သည့် ဖုန်မှုန့်ရေချိုးခြင်းကိုလည်း ပြုလုပ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် မြေဆီလွှာကို ၎င်းတို့၏အမွေးများမှတစ်ဆင့် လှိမ့်ကာ ရွှေ့ပြောင်းပေးသည်။ ထို့အပြင် ကြက်မများသည် ဥဥရန်အတွက် သီးသန့်အသိုက်နေရာများနှင့် အနားယူခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းအတွက် မြင့်မားသောနေရာများကို သဘာဝအတိုင်း ရှာဖွေကြသည်။
အကြီးစားကြက်မွေးမြူရေးတွင် ကြက်များကို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်အကန့်အသတ်ရှိသော အိမ်တွင်းအုပ်စုကြီးများတွင် မကြာခဏ ထားရှိလေ့ရှိသည်။ မြင့်မားသောသိပ်သည်းဆဖြင့် မွေးမြူခြင်းသည် လှုပ်ရှားမှု၊ အစာရှာဖွေခြင်း၊ ဖုန်မှုန့်ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားအရေးကြီးသောအပြုအမူများကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။ ခေတ်မီအိမ်ရာစနစ်အချို့သည် ကြွယ်ဝမှုကို ပံ့ပိုးပေးသော်လည်း ဤအရင်းအမြစ်များ၏ အရည်အသွေးနှင့် ရရှိနိုင်မှုမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားသည်။
မျိုးရွေးချယ်မွေးမြူခြင်းသည် အထူးသဖြင့် အသားစားကြက်များတွင် ကြီးမားသော သက်ရှိသုခဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားမှုနှင့် ကြွက်သားဖွံ့ဖြိုးမှု တိုးမြှင့်ရန်အတွက် မျိုးရိုးဗီဇရွေးချယ်မှုသည် အရိုးပုံမမှန်ခြင်း၊ ခြေဆွံ့ခြင်း၊ နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ ပြဿနာများနှင့် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်မှု လျော့နည်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အချို့ငှက်များသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ၎င်းတို့၏ အထောက်အပံ့ပေးသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာသောကြောင့် အစာနှင့်ရေကို ရောက်ရှိရန် အခက်အခဲကြုံတွေ့ရတတ်သည်။
နွားများ
နွားများသည် လူမှုရေးအရ စားကျက်စားသော နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း အုပ်စုလိုက်နေထိုင်ကာ ၎င်းတို့၏ အုပ်စုဝင်အခြားသူများနှင့် ရေရှည်တည်တံ့သော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်နေ့တာ၏ သိသာထင်ရှားသော အချိန်ကို စားကျက်စားခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ အနားယူခြင်းနှင့် စားမြုံ့ပြန်ခြင်းတို့တွင် ကုန်ဆုံးကြသည်။ စားမြုံ့ပြန်ခြင်းတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကြေညက်ပြီးသား အစာကို ပြန်လည်အန်ထုတ်ကာ ထပ်မံဝါးခြင်း ပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် ပုံမှန်အစာခြေခြင်းနှင့် အာဟာရစုပ်ယူမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
သဘာဝနွားအပြုအမူတွင် လူမှုရေးအရ အချင်းချင်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ ဆက်သွယ်ခြင်းနှင့် မိခင်စောင့်ရှောက်မှုတို့လည်း ပါဝင်သည်။ မိခင်နွားများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိတွေ့မှု၊ လျှာဖြင့်လျက်ခြင်း၊ နို့တိုက်ခြင်းနှင့် အသံဖြင့်ဆက်သွယ်ခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ နွားကလေးများနှင့် ခိုင်မာသော နှောင်ကြိုးများကို ဖွံ့ဖြိုးစေသည်။ မွေးဖွားခြင်းမပြုမီတွင် နွားမများသည် ၎င်းတို့၏ နွားကလေးများကို အတော်လေး အကာအကွယ်ရသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မွေးဖွားနိုင်ရန် ဆိတ်ငြိမ်သောနေရာများကို ရှာဖွေလေ့ရှိသည်။ ဤမိခင်ဆက်ဆံရေးများသည် မိခင်နှင့် သားသမီး နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ဇီဝဗေဒအရ အရေးကြီးသည်။
ပြင်းထန်သော နို့စားနွားမွေးမြူရေးတွင် နွားမများသည် ၎င်းတို့၏ ဘဝအချိန်အများစုကို ကျက်စားရာမြေသို့ အကန့်အသတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသော အိမ်တွင်းနေရာစနစ်များတွင် ကုန်ဆုံးစေနိုင်သည်။ အချို့သော အိမ်တွင်းစနစ်များသည် သက်တောင့်သက်သာ အနားယူနိုင်သော နေရာများနှင့် သင့်လျော်သော အစာကျွေးသည့် အဆောက်အအုံများကို ပံ့ပိုးပေးသော်လည်း ကန့်သတ်ထားသော လှုပ်ရှားမှု၊ မသင့်လျော်သော ကြမ်းပြင်နှင့် လူကျပ်အောင်နေထိုင်ခြင်းတို့သည် ခြေဆွံ့ခြင်း၊ ဒဏ်ရာရခြင်းနှင့် အခြားသော ကျန်းမာရေးပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်စေနိုင်သည်။ ကျက်စားရာသို့ အကန့်အသတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့်သည် သဘာဝအတိုင်း အစာစားခြင်းနှင့် စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူများကို ဖော်ပြရန် အခွင့်အလမ်းများကိုလည်း လျှော့ချပေးသည်။
ခေတ်မီနို့စားနွားများကို နို့ထွက်နှုန်းမြင့်မားရန်အတွက် မျိုးရွေးချယ်မွေးမြူထားသည်။ နို့ပမာဏ အများအပြားထုတ်လုပ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သိသာထင်ရှားသော ဇီဝဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများ ဖြစ်စေပြီး နို့အုံရောင်ခြင်း၊ ကီတိုစစ်၊ မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များနှင့် အခြားသော ဇီဝဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများ ဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်စေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် နွားကလေးများကို မွေးဖွားပြီး မကြာမီတွင် ၎င်းတို့၏ မိခင်များနှင့် မကြာခဏ ခွဲထုတ်လေ့ရှိပြီး ၎င်းသည် အသံထွက်ခြင်းနှင့် ရှာဖွေခြင်းအပြုအမူများ တိုးလာခြင်းအပါအဝင် အပြုအမူဆိုင်ရာ စိတ်ဖိစီးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ စီးပွားဖြစ်နို့ထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် နို့စားနွားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စေသည်။
ဘဲများနှင့် ငန်းများ
ဘဲများနှင့် ငန်းများသည် Anatidae ဇီဝမျိုးရင်းတွင် ပါဝင်ပြီး ရေနေနှင့် ကုန်းနေပတ်ဝန်းကျင် နှစ်ခုလုံးတွင် သဘာဝအတိုင်း လိုက်လျောညီထွေရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အသံထွက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာလှုပ်ရှားမှုများမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုကြပြီး မကြာခဏ တည်ငြိမ်သော အုပ်စုဆက်ဆံရေးများ ဖွဲ့စည်းတတ်သော လူမှုရေးငှက်များဖြစ်သည်။ မျိုးစိတ်များစွာသည် အတွဲဆက်ဆံရေးကိုလည်း ထူထောင်ကာ ညှိနှိုင်းထားသော လူမှုအပြုအမူများကို ပြသကြသည်။
ရေသည် ဘဲမျိုးစိတ်များစွာ၏ သဘာဝအပြုအမူတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရေနေပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ရေကူးခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ ရေစစ်စားခြင်းနှင့် အစာရှာဖွေခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်စူးစမ်းလေ့လာခြင်း၊ အစာကျွေးခြင်းနှင့် အမွေးအတောင်ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ကို အထောက်အကူပြုသည်။ ဘဲများနှင့် ငန်းများသည် ၎င်းတို့၏နှုတ်သီးကို အသုံးပြု၍ အမွေးများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး စနစ်တကျထားရန် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးလေ့ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ငန်းများသည် မြက်စားခြင်းအတွက် လိုက်လျောညီထွေရှိပြီး မြက်များ၊ အရွက်များနှင့် အခြားအပင်များကို သဘာဝအတိုင်း စားသုံးကြသည်။
ပြင်းထန်သော မွေးမြူရေးစနစ်များတွင် ဘဲများနှင့် ငန်းများကို သင့်လျော်သော ရေအဆောက်အအုံများ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သော လူစည်ကားသော အိမ်တွင်းပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ထားရှိနိုင်သည်။ သောက်ရေကို ယေဘုယျအားဖြင့် ပေးသော်လည်း အချို့သော အိမ်ရာစနစ်များသည် ရေကူးခြင်း၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားရေနှင့်ဆိုင်သော အပြုအမူများအတွက် လုံလောက်သော အခွင့်အလမ်းများ မပေးပေ။ ရေကို လုံလောက်စွာ မရရှိနိုင်ခြင်းသည် ပုံမှန်အမွေးအတောင်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်စူးစမ်းလေ့လာခြင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ညံ့ဖျင်းသော အိမ်ရာအခြေအနေများနှင့် မြင့်မားသော သိုလှောင်သိပ်သည်းဆများသည် ဒဏ်ရာများ၊ အမွေးအတောင်ပျက်စီးခြင်း၊ ခြေဖဝါးပြဿနာများ၊ စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများ လျော့နည်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အချို့သော foie gras ထုတ်လုပ်မှုစနစ်များတွင် ဘဲများနှင့် ငန်းများကို gavage ဟုခေါ်သော အတင်းအကျပ် အစာကျွေးခြင်းကိုလည်း ခံယူရသည်။ အစာကို အစာပြွန်မှတစ်ဆင့် ပို့ဆောင်ကာ အသည်းတွင် အဆီအလွန်အကျွံစုပုံစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်၊ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသက်မသာဖြစ်ခြင်း၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဒဏ်ရာများနှင့် တိရစ္ဆာန်ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဆိတ်များ
ဆိတ်များသည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိကာ အလွန်လိုက်လျောညီထွေရှိသော စားမြုံ့ပြန်နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ အဓိကအားဖြင့် မြက်စားသော နွားများနှင့်မတူဘဲ ဆိတ်များသည် သဘာဝအတိုင်း ရှာဖွေစားသောက်တတ်ပြီး အရွက်များ၊ ချုံနွယ်များ၊ အကိုင်းအခက်များ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အခြားအပင်များ ပါဝင်သော မတူကွဲပြားသော အစားအစာကို နှစ်သက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အစာကျွေးသည့် အပြုအမူတွင် မတူညီသော အပင်မျိုးစိတ်များကို ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် သင့်လျော်သော အစာအရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
တောင်တက်ခြင်းနှင့် ခုန်ခြင်းတို့သည် ဆိတ်များ၏ အပြုအမူအတွက် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သဘာဝအတိုင်း မြင့်မားသော မျက်နှာပြင်များ၊ ကျောက်ဆောင်ပတ်ဝန်းကျင်များနှင့် မညီမညာသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များကို စူးစမ်းလေ့လာကြသည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုံ့ဆော်မှုကို ပေးစွမ်းပြီး ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်စေသည်။ ဆိတ်များသည် ၎င်းတို့၏ အုပ်စုများအတွင်း ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်သော လူမှုရေးတိရစ္ဆာန်များလည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အသံထွက်ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာဘာသာစကားနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုများမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ကြပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် လူမှုရေးအဆက်အသွယ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်စူးစမ်းလေ့လာရန် အခွင့်အလမ်းများ လိုအပ်သည်။
ပြင်းထန်သော ဆိတ်မွေးမြူရေးတွင် တိရစ္ဆာန်များကို ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်၊ တောင်တက်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် မျိုးစုံသော အပင်များသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် အကန့်အသတ်ရှိသော အလုံပိတ်အိမ်ရာစနစ်များတွင် ထားရှိနိုင်သည်။ ဤကန့်သတ်ချက်များသည် ၎င်းတို့အား အရေးကြီးသော အစာရှာဖွေခြင်း၊ တောင်တက်ခြင်းနှင့် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူများကို ဖော်ပြခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သည်။ မလုံလောက်သော အိမ်ရာနှင့် ညံ့ဖျင်းသော ကြမ်းခင်းအခြေအနေများသည် ခွာပြဿနာများ၊ ဒဏ်ရာများနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုများကို အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။
နို့စားဆိတ်များကို နို့ထွက်နှုန်းမြင့်မားရန်အတွက် မျိုးပွားခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲခြင်းကို သာမန်အားဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ နို့စားနွားများကဲ့သို့ပင် ထပ်ခါတလဲလဲ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းနှင့် နို့တိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများ ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းတို့၏ သားပေါက်များဖြစ်သော ဆိတ်ကလေးများကို စီးပွားဖြစ်နို့ထွက်ပစ္စည်းစနစ်များတွင် မွေးပြီးမကြာမီ ၎င်းတို့၏မိခင်များနှင့် ခွဲထုတ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဦးချိုကြီးထွားမှုကို တားဆီးပေးသော ဦးချိုဖယ်ရှားခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး သင့်လျော်သော နာကျင်မှုစီမံခန့်ခွဲမှုကို မပေးပါက နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ဝက်များ
ဝက်များသည် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိပြီး လူမှုရေးအရ ရှုပ်ထွေးသော နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် ကောင်းစွာဖွံ့ဖြိုးသော သိမြင်နိုင်စွမ်း၊ သင်ယူနိုင်စွမ်းအားကောင်းပြီး အနံ့ခံအာရုံကောင်းမွန်သည်။ သဘာဝအခြေအနေများအောက်တွင် ဝက်များသည် ၎င်းတို့၏အချိန်အများစုကို ၎င်းတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်း၊ အစာရှာဖွေခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏လူမှုရေးအုပ်စုရှိ အခြားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ခြင်းတို့တွင် ကုန်ဆုံးကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရင်းနှီးသောလူတစ်ဦးချင်းစီကို မှတ်မိနိုင်ပြီး တည်ငြိမ်သော လူမှုရေးဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။
၎င်းတို့၏ အထူးခြားဆုံးသော အပြုအမူတစ်ခုမှာ နှာခေါင်းကိုအသုံးပြု၍ မြေဆီလွှာ၊ အရွက်များနှင့် အခြားပတ်ဝန်းကျင်ပစ္စည်းများကို စူးစမ်းလေ့လာကိုင်တွယ်ကာ အစာရှာဖွေသည့် အမြစ်တူးခြင်းဖြစ်သည်။ ဝက်များသည် ရွှံ့ထဲတွင် လူးလိမ့်ခြင်းကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း ပြုလုပ်ကြပြီး ၎င်းတို့တွင် ချွေးထွက်ဂလင်းများ အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကို ထိန်းညှိပေးသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဝက်မများသည် မမွေးဖွားမီ အသိုက်ပြုလုပ်သည့် အပြုအမူကို ပြသပြီး သင့်လျော်သော အသိုက်ဧရိယာဖန်တီးရန် မြက်နှင့်အရွက်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းသည်။
ပြင်းထန်သော ဝက်မွေးမြူရေးတွင် တိရစ္ဆာန်များကို အိမ်တွင်းလှောင်အိမ်များတွင် နေရာအကန့်အသတ်နှင့် ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ကန့်သတ်ထားလေ့ရှိသည်။ ကွန်ကရစ်ကြမ်းခင်းနှင့် သင့်လျော်သော အမြစ်တွယ်ပစ္စည်းများ မရှိခြင်းသည် ဝက်များအား အရေးကြီးသော စူးစမ်းရှာဖွေသည့် အပြုအမူများ လုပ်ဆောင်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည်။ ဤကန့်သတ်ချက်များသည် စိတ်ပျက်ခြင်း၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူများ၊ အမြီးကိုက်ခြင်းနှင့် ရန်လိုခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် ကြွယ်ဝမှု မလုံလောက်သည့်အခါတွင် ဖြစ်သည်။
မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှုသည် နောက်ထပ် သက်သာချောင်ချိရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ အချို့သော ပြင်းထန်သော မွေးမြူရေးစနစ်များတွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဝက်များကို ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ထားပြီး လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပတ်ခြင်းကို တားဆီးသော ကိုယ်ဝန်ဆောင်လှောင်အိမ်များတွင် ထားရှိသည်။ သားဖွားလှောင်အိမ်များသည် နို့တိုက်နေစဉ်အတွင်း မိခင်ဝက်၏ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ကန့်သတ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဝက်ကလေးများသည် အမြီးဖြတ်ခြင်းနှင့် သွားလျှော့ချခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို ခံယူရနိုင်ပြီး ၎င်းတို့သည် နာကျင်မှုနှင့် ဒုက္ခရောက်စေနိုင်သည်။ မိခင်နှင့် စောစီးစွာ ခွဲခွာခြင်းသည် သဘာဝ မိခင်နှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးများကိုလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ကြက်ဆင်များ
ကြက်ဆင်များသည် လူမှုရေးနှင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ငှက်များဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း အုပ်စုလိုက်နေထိုင်ကာ ရှုပ်ထွေးသော အပြုအမူများကို ပြသသည်။ တောရိုင်းကြက်ဆင်များသည် ၎င်းတို့၏နေ့စဉ်အချိန်အများစုကို သစ်တောဧရိယာများကို စူးစမ်းလေ့လာကာ မျိုးစေ့များ၊ အင်းဆက်များ၊ ဘယ်ရီသီးများနှင့် အခြားအစားအစာရင်းမြစ်များကို ရှာဖွေရင်း ကုန်ဆုံးစေသည်။ ၎င်းတို့သည် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းများ တည်ဆောက်ကာ အသံထွက်များမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုကာ ၎င်းတို့၏အုပ်စုရှိ အခြားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ၎င်းတို့သည် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော လူတစ်ဦးချင်းစီကို မှတ်မိနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပြောင်းအလဲများကို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းလည်းရှိသည်။
၎င်းတို့၏ အရေးကြီးဆုံး သဘာဝအပြုအမူများထဲမှတစ်ခုမှာ အစာရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ ကြက်ဆင်များသည် မြေကြီးကို ခြစ်ရန်၊ အပင်များကို စုံစမ်းရန်နှင့် အစာရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏ခြေထောက်များနှင့် နှုတ်သီးများကို အသုံးပြုသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖုန်မှုန့်ရေချိုးခြင်း၊ အတောင်ပံသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းနှင့် မတူညီသောပတ်ဝန်းကျင်များကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကိုလည်း နှစ်သက်သည်။ ညဘက်တွင် တောရိုင်းကြက်ဆင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သစ်ပင်များပေါ်တွင် အနားယူကာ မြင့်မားသောအကိုင်းအခက်များကို အသုံးပြု၍ အနားယူကာ မြေပြင်သားကောင်များ၏ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချသည်။ ဤအပြုအမူများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျန်းမာရေးနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ ကောင်းကျိုးအတွက် အရေးကြီးသည်။
ပြင်းထန်သော ကြက်ဆင်မွေးမြူရေးတွင် ငှက်အများအပြားကို ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် အကန့်အသတ်ရှိသော အလုံပိတ်အဆောက်အအုံများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် မွေးမြူကြသည်။ မြင့်မားသော သိပ်သည်းဆနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ကြွယ်ဝမှု ကန့်သတ်ချက်များသည် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ အစာရှာဖွေခြင်း၊ ဖုန်မှုန့်ရေချိုးခြင်းနှင့် အနားယူခြင်းအတွက် အခွင့်အလမ်းများကို လျှော့ချနိုင်သည်။ ညံ့ဖျင်းသော အမှိုက်အခြေအနေများနှင့် မလုံလောက်သော အိမ်ရာစီမံခန့်ခွဲမှုသည် ခြေဖဝါးအရေပြားရောင်ရမ်းခြင်း၊ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများ၊ ဒဏ်ရာများနှင့် အခြားကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ရွေးချယ်မွေးမြူခြင်းသည် စီးပွားဖြစ်ကြက်ဆင်သားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလက္ခဏာများကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ခေတ်သစ်ကျယ်ပြန့်သောရင်အုပ်မျိုးကွဲများသည် လျင်မြန်စွာကြီးထွားမှုနှင့် ရင်အုပ်ကြွက်သားဖွံ့ဖြိုးမှုတိုးတက်စေရန် ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အရိုးချို့ယွင်းမှုများ၊ ခြေထောက်အားနည်းမှု၊ နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာပြဿနာများနှင့် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်မှုလျော့နည်းခြင်းအပါအဝင် ပြင်းထန်သောဇီဝကမ္မဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ အချို့သောကိစ္စများတွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားများသည် သဘာဝအတိုင်းမိတ်လိုက်ခြင်းကို ခက်ခဲစေကာ စီးပွားဖြစ်မွေးမြူရေးစနစ်များတွင် အတုပြုလုပ်ထားသောသုတ်ပိုးထည့်သွင်းခြင်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုလာစေသည်။
သိုးနှင့် သိုးကလေးများ
သိုးများသည် လူမှုရေးအရ စုပြုံနေထိုင်သော နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း အုပ်စုလိုက်နေထိုင်ကာ အားကောင်းသော သိုးစုအလိုက်ပြုမူသည့်အပြုအမူကို ပြသသည်။ ၎င်းတို့တွင် ကောင်းစွာဖွံ့ဖြိုးသော လူမှုရေးအသိအမှတ်ပြုနိုင်စွမ်းရှိပြီး ရင်းနှီးသောသူများနှင့် မရင်းနှီးသောသူများကို ခွဲခြားနိုင်သည်။ ၎င်းတို့၏သိုးစုနှင့် နီးကပ်စွာထိတွေ့နေထိုင်ခြင်းသည် အကာအကွယ်ပေးကာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော သားကောင်များနှင့် ထိတွေ့မှုကို လျှော့ချပေးသည်။ သိုးများသည် အခြားသိုးများနှင့် လူသားများအပါအဝင် တစ်ဦးချင်းစီ၏မျက်နှာများကိုလည်း မှတ်မိနိုင်စွမ်းရှိသည်။
စားကျက်စားခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ အဓိကသဘာဝအပြုအမူများထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။ သိုးများသည် မြက်များ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အခြားအပင်များကို ရွေးချယ်စားသုံးရန် နေ့စဉ်နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသည်။ ၎င်းတို့သည် မတူညီသော စားကျက်ဧရိယာများကို ဖြတ်သန်းသွားလာရန်၊ အစာရှာဖွေရန်၊ အနားယူရန်နှင့် ၎င်းတို့၏သိုးစုရှိ အခြားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အခွင့်အလမ်းများ လိုအပ်သည်။ သိုးမိခင်များသည် ၎င်းတို့၏သိုးကလေးများနှင့် ခိုင်မာသောနှောင်ကြိုးများ ဖွံ့ဖြိုးစေသည်။ မွေးဖွားပြီးနောက် သိုးမိခင်များသည် ၎င်းတို့၏မွေးကင်းစသိုးကလေးများကို လျှာဖြင့်လျက်သန့်စင်ပေးကာ အနံ့နှင့်အသံများမှတစ်ဆင့် မှတ်မိကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး နို့စို့ရန် အားပေးသည်။ မွေးကင်းစအဆင့်တွင် မိခင်နှင့်ထိတွေ့မှုသည် သိုးကလေး၏ဖွံ့ဖြိုးမှု၊ အာဟာရနှင့် နို့ဦးရည်မှတစ်ဆင့် ကိုယ်ခံအားကာကွယ်မှုအတွက် အရေးကြီးသည်။
ပြင်းထန်သောသိုးမွေးမြူရေးတွင် တိရစ္ဆာန်များကို အထူးသဖြင့် ဆောင်းရာသီ၊ သိုးမွေးချိန် သို့မဟုတ် စားကျက်မြေရှားပါးသည့်ကာလများတွင် အိမ်တွင်း၌ ကန့်သတ်ထားသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထားရှိနိုင်သည်။ မြင့်မားသောသိုလှောင်သိပ်သည်းဆ၊ မသင့်လျော်သောကြမ်းပြင်၊ လုံလောက်သောလေဝင်လေထွက်မရှိခြင်းနှင့် ပြင်ပစားကျက်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ကန့်သတ်ခြင်းတို့သည် ဒဏ်ရာများ၊ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာပြဿနာများ၊ ကပ်ပါးပိုးကူးစက်မှုများနှင့် စိတ်ဖိစီးမှုများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများ ညံ့ဖျင်းသောအခါ သိုးများသည် ပုံမှန်စားကျက်စားခြင်းနှင့် လူမှုရေးအပြုအမူများကို ဖော်ပြရာတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။
စီးပွားဖြစ်သိုးမွေးမြူရေးတွင် အသား၊ နို့နှင့် သိုးမွေးအတွက် တိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူခြင်းပါဝင်သည်။ သိုးမွေးထုတ်လုပ်မှုတိုးမြှင့်ရန် ရွေးချယ်မွေးမြူခြင်းသည် ပုံမှန်ညှပ်ခြင်းအပါအဝင် နောက်ထပ်စီမံခန့်ခွဲမှုလိုအပ်ချက်များကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ သို့သော် အချို့သောရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလက္ခဏာများအတွက် ပြင်းထန်သောရွေးချယ်မှုသည် ကျန်းမာရေးပြဿနာများကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အခြားသော အဖြစ်များသော သက်သာချောင်ချိရေးဆိုင်ရာစိုးရိမ်မှုများတွင် အမြီးဖြတ်ခြင်း၊ သင်းကွပ်ခြင်းနှင့် အချို့သောထုတ်လုပ်မှုစနစ်များတွင် မူလီစင်ခေါ် အရေပြားဖြတ်တောက်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ မူလီစင်သည် ယင်ကောင်ကျခြင်းအန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် သိုး၏တင်ပါးဧရိယာတစ်ဝိုက်မှ အရေပြားအကွက်များကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြစ်သော်လည်း သင့်လျော်သောနာကျင်မှုသက်သာစေမှုမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ပါက သိသိသာသာနာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ထုတ်လုပ်မှုစနစ်ပေါ်မူတည်၍ သိုးကလေးများကို အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ၎င်းတို့၏မိခင်များနှင့် ခွဲထုတ်နိုင်သည်။
ပျားများ
ပျားရည်ပျားများသည် အလွန်အမင်း လူမှုရေးဆန်သော အင်းဆက်များဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော ဆက်သွယ်ရေးစနစ်များနှင့် အထူးပြုထားသော လူမှုရေးအခန်းကဏ္ဍများဖြင့် စနစ်တကျ စုဖွဲ့နေထိုင်ကြသည်။ ပုံမှန်ပျားရည်ပျားအုပ်စုတစ်ခုတွင် ဘုရင်မပျားတစ်ကောင်၊ အလုပ်သမားပျားထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် အချို့သောကာလများတွင် ဒရုန်းဟုခေါ်သော အထီးပျားများ ပါဝင်သည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီသည် အုပ်စု၏ရှင်သန်မှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အထောက်အကူပြုသော သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်သည်။ အလုပ်သမားပျားများသည် သားလောင်းများကို ပြုစုခြင်း၊ ဝတ်ရည်နှင့် ဝတ်မှုန်များ စုဆောင်းခြင်း၊ ဖယောင်းထုတ်လုပ်ခြင်း၊ အုံကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အုပ်စုကို ကာကွယ်ခြင်းစသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဆောင်ရွက်သည်။
အစာရှာဖွေခြင်းသည် ပျားရည်ပျားများ၏ အရေးအပါဆုံး အပြုအမူများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အလုပ်သမားပျားများသည် အုပ်စုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အာဟာရဖြစ်သည့် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်နှင့် ပရိုတင်းများကို ထောက်ပံ့ပေးသော ဝတ်ရည်နှင့် ဝတ်မှုန်များကို စုဆောင်းရန် ပန်းပွင့်အပင်များသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၀တ်မှုန်ကူးခြင်းမှတစ်ဆင့် ဂေဟစနစ်၏လုပ်ဆောင်မှုကိုလည်း အထောက်အကူပြုသည်။ ပျားရည်ပျားများသည် အကျိုးအမြတ်ရှိသော အစာကျွေးသည့်နေရာများ၏ ဦးတည်ချက်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးအကွာအဝေးအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးပို့သည့် ထူးခြားသောအပြုအမူဖြစ်သော ဝေါ့ဂယ်လ်အကမှတစ်ဆင့် အစာရင်းမြစ်များ၏တည်နေရာကို ဆက်သွယ်ပြောဆိုသည်။ အုပ်စုများသည် အပူချိန်ကို သဘာဝအတိုင်း ထိန်းညှိခြင်း၊ ၎င်းတို့၏ သားလောင်းများကို ကာကွယ်ခြင်း၊ အစာသိုလှောင်ခြင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော အတွင်းပိုင်း လူမှုရေးဖွဲ့စည်းပုံကို ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်သည်။
စီးပွားဖြစ် ပျားမွေးမြူရေးတွင် ပျားရည်ပျားများကို အုံစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပျားရည်စုဆောင်းခြင်းကို လွယ်ကူချောမွေ့စေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အတုပြုလုပ်ထားသည့် အုံများတွင် စီမံခန့်ခွဲလေ့ရှိသည်။ ကောင်းစွာစီမံခန့်ခွဲထားသော အတုပြုလုပ်ထားသည့် အုံများသည် သင့်လျော်သော အမိုးအကာကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး အုပ်စုရှင်သန်မှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်သော်လည်း ပြင်းထန်သော စီးပွားဖြစ်ကျင့်သုံးမှုများတွင် မကြာခဏ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်း၊ အုပ်စုဖွဲ့စည်းပုံကို ခြယ်လှယ်ခြင်းနှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပျားရည်ရိတ်သိမ်းခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ပျားရည်သိုလှောင်မှုကို မကြာခဏ ဖယ်ရှားပြီး သကြားအခြေခံသော အစာကျွေးသည့်ဖြေရှင်းနည်းများဖြင့် အစားထိုးသည်။ ဖြည့်စွက်အစာကျွေးခြင်းသည် အစာရှားပါးသည့်ကာလများတွင် အုပ်စုများကို ကူညီနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း စုဆောင်းထားသော ဝတ်ရည်နှင့် ဝတ်မှုန်များ၏ အာဟာရဆိုင်ရာ ကွဲပြားမှုအပြည့်အစုံကို မပေးနိုင်ပါ။
ဘုရင်မပျားစီမံခန့်ခွဲမှုသည် စီးပွားဖြစ် ပျားမွေးမြူရေး၏ နောက်ထပ် အရေးကြီးသော ကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရင်မပျားများကို ပျားရည်ထုတ်လုပ်မှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ ရောဂါခံနိုင်ရည်နှင့် အုံခွဲထွက်ခြင်းသဘောထား လျော့နည်းခြင်းကဲ့သို့သော နှစ်လိုဖွယ်လက္ခဏာများအတွက် ရွေးချယ်မွေးမြူနိုင်သည်။ စီးပွားဖြစ် ပျားမွေးမြူသူများသည် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို စီမံခန့်ခွဲရန် ဘုရင်မပျားများကို အစားထိုးခြင်း၊ အုံများကို ခွဲခြင်း သို့မဟုတ် မျိုးပွားမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းတို့လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ၀တ်မှုန်ကူးခြင်းဝန်ဆောင်မှုအတွက် မကြာခဏ အုံရွှေ့ပြောင်းခြင်းသည် ပျားများကို သယ်ယူပို့ဆောင်မှုဆိုင်ရာ ဖိစီးမှု၊ မရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်များနှင့် ရရှိနိုင်သော အစာကျွေးသည့်နေရာများတွင် ပြောင်းလဲမှုများကို ထိတွေ့စေနိုင်သည်။ ရောဂါများ၊ Varroa destructor ကဲ့သို့သော ကပ်ပါးကောင်များ၊ ပိုးသတ်ဆေးထိတွေ့မှုနှင့် အာဟာရချို့တဲ့မှုတို့သည် အုပ်စုကျန်းမာရေးကို ပိုမိုထိခိုက်စေနိုင်သည်။
မြင်းများ
မြင်းများသည် လူမှုရေးအရ အလွန်အမင်း ဆက်ဆံတတ်သော၊ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး တက်ကြွသော တိရစ္ဆာန်များဖြစ်ကာ ပွင့်လင်းသော မြက်ခင်းပြင်များနှင့် အခြားကျယ်ပြန့်သော နေထိုင်ရာများတွင် နေထိုင်ရန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သဘာဝအခြေအနေများတွင် ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် မြင်းမများစွာ၊ ၎င်းတို့၏ သားပေါက်များနှင့် မြင်းဖိုတစ်ကောင် သို့မဟုတ် တစ်ကောင်ထက်ပိုသော မြင်းဖိုများ ပါဝင်သော တည်ငြိမ်သော လူမှုရေးအုပ်စုများကို ဖွဲ့စည်းသည်။ ဤအုပ်စုများသည် အကာအကွယ်နှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုအတွက် အခွင့်အလမ်းများကို ပေးသည်။ မြင်းများသည် ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ မျက်နှာအမူအရာ၊ အသံထွက်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ နားနှင့် အမြီးတို့၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုသည်။ ၎င်းတို့သည် ရင်းနှီးသော တစ်ကောင်ချင်းစီကို မှတ်မိနိုင်ပြီး ခိုင်မာသော လူမှုရေးဆက်ဆံရေးများကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။
မြင်းတစ်ကောင်၏ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းမှာ စားကျက်စားခြင်းဖြစ်သည်။ မြင်းများသည် မကြာခဏအချိန်ကာလများတွင် ကြီးမားသောအစာများကို စားသုံးခြင်းထက် နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် အမျှင်ဓာတ်ပါသော အပင်များကို အနည်းငယ်စီစားသုံးရန် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေသည်။ ၎င်းတို့သည် သဘာဝအတိုင်း နေ့၏အချိန်အတော်များများကို အစာနှင့်ရေရှာဖွေရင်း လှုပ်ရှားသွားလာရင်း ကုန်ဆုံးကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အစာခြေစနစ်သည် အဆက်မပြတ် အစာစားသုံးရန်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး သင့်လျော်သော အကြမ်းထည်အစာများ မရရှိဘဲ ကြာရှည်စွာနေခြင်းသည် အစာခြေခြင်းနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
လှုပ်ရှားမှုသည် မြင်းအပြုအမူ၏ နောက်ထပ်မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပွင့်လင်းသောပတ်ဝန်းကျင်များတွင် မြင်းများသည် ကျယ်ပြန့်သောနေရာများကို ဖြတ်၍ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ခြေလှည့်ပြေးခြင်း၊ ခြေသွားပြေးခြင်းနှင့် ရံဖန်ရံခါ ခြေလေးချောင်းဆန့်ပြေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်း၊ မရင်းနှီးသောအရာဝတ္ထုများကို စစ်ဆေးခြင်း၊ မြေပေါ်တွင် လူးလိမ့်ခြင်းနှင့် လိုအပ်သည့်အခါ အမိုးအကာရှာဖွေခြင်းတို့လည်း ပြုလုပ်ကြသည်။ အနားယူခြင်းသည်လည်း အရေးကြီးသည်- မြင်းများသည် မတ်တပ်ရပ်ရင်း အိပ်စက်နိုင်သော်လည်း အိပ်စက်ခြင်း၏ အချို့သောအဆင့်များသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် လှဲလျောင်းရန် အခွင့်အလမ်းများလည်း လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင့်လျော်ပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော အနားယူရာနေရာများသည် ၎င်းတို့၏ သက်သာချောင်ချိရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။
လူမှုရေးအရ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုနှင့် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ခြင်းသည် မြင်းများအတွက် အထူးအရေးကြီးသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြန်အလှန်သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ခြင်း (allogrooming) ဟုခေါ်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို မကြာခဏပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး ယင်းတွင် မြင်းနှစ်ကောင်သည် အချင်းချင်း ညင်သာစွာ ကိုက်ခြင်းနှင့် ကုတ်ခြစ်ခြင်းတို့ကို များသောအားဖြင့် လည်ပင်းနှင့် ပခုံးထိပ်တစ်ဝိုက်တွင် ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤအပြုအမူသည် လူမှုရေးဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေပြီး တင်းမာမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ မြင်းကလေးများသည် ၎င်းတို့၏မိခင်များနှင့် ခိုင်မာသောဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ကြပြီး အစောပိုင်းဖွံ့ဖြိုးမှုကာလအတွင်း ၎င်းတို့အနီးတွင် ရှိနေကာ အုပ်စုအတွင်း လူမှုရေးနှင့် ရှင်သန်မှုဆိုင်ရာ အပြုအမူများကို တဖြည်းဖြည်းသင်ယူကြသည်။
ငှက်ကုလားအုတ်များ
ငှက်ကုလားအုတ်များသည် အသက်ရှင်လျက်ရှိသော ငှက်များတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး အာဖရိက၏ မြက်ခင်းပြင်များနှင့် မိုးနည်းရေရှားသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် သဘာဝအတိုင်း နေထိုင်ရန် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကုန်းနေငှက်များဖြစ်ပြီး ပြေးရန်နှင့် အကွာအဝေးများစွာကို ဖြတ်သန်းရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ သန်မာသောခြေထောက်များကို အားကိုးကြသည်။ အခြားငှက်များစွာနှင့်မတူဘဲ ငှက်ကုလားအုတ်များသည် ပျံသန်းနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း မြန်နှုန်းမြင့်စွာ ပြေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်သည် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ပြေးခြင်း၊ အစာရှာဖွေခြင်း၊ ဖုန်မှုန့်ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားငှက်ကုလားအုတ်များနှင့် ဆက်ဆံခြင်းအတွက် အခွင့်အလမ်းများကို ပေးသည်။
ငှက်ကုလားအုတ်များသည် ဌက်ကောင်စားသတ္တဝါများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အစားအစာတွင် မြက်များ၊ အစေ့များ၊ အရွက်များ၊ ပန်းများ၊ အင်းဆက်များနှင့် ရံဖန်ရံခါ ကျောရိုးရှိသတ္တဝါငယ်များ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျယ်ပြန့်သောနေရာများတွင် အစာရှာဖွေရန် အချိန်အတော်များများ ကုန်ဆုံးကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အုပ်စုလိုက်လှုပ်ရှားခြင်း၊ ဆက်သွယ်ခြင်းနှင့် မိတ်လိုက်ရန်ပြသခြင်းများ အပါအဝင် လူမှုရေးအပြုအမူများကိုလည်း ပြသကြသည်။ မျိုးပွားရာသီအတွင်း အထီးများသည် နယ်မြေများကို တည်ထောင်ကာ အနုစိတ်သော မိတ်လိုက်ရန်ထုံးတမ်းများတွင် ပါဝင်ကြသည်။ အမများသည် လူမှုဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများပေါ် မူတည်၍ အများသုံး သို့မဟုတ် မျှဝေထားသော အသိုက်နေရာများတွင် ဥများကို ဥချကြသည်။
စီးပွားဖြစ် ငှက်ကုလားအုတ်မွေးမြူရေးတွင် ငှက်ကုလားအုတ်များကို အသား၊ သားရေ၊ အမွေးနှင့် ဥများအတွက် အဓိကမွေးမြူကြသည်။ ငှက်ကုလားအုတ်များကို သမားရိုးကျကြက်မွေးမြူရေးအဆောက်အအုံများထက် ပြင်ပလှောင်အိမ်များတွင် ထားရှိလေ့ရှိသော်လည်း လှောင်အိမ်အရွယ်အစား မလုံလောက်ခြင်းနှင့် မသင့်လျော်သောမြေပြင်အခြေအနေများသည် ၎င်းတို့၏သဘာဝအတိုင်း လှုပ်ရှားသွားလာမှုကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။ နေရာအကန့်အသတ်ရှိခြင်းသည် ပြေးခြင်းနှင့် ပုံမှန်စူးစမ်းလေ့လာသည့်အပြုအမူများကို တားဆီးနိုင်သည်။ ညံ့ဖျင်းစွာဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ခြံစည်းရိုးများနှင့် ကိုင်တွယ်ရေးအဆောက်အအုံများသည် ငှက်ကုလားအုတ်များသည် မရင်းနှီးသောအခြေအနေများကို ပြင်းထန်စွာတုံ့ပြန်နိုင်သော သန်မာသည့်တိရစ္ဆာန်များဖြစ်သောကြောင့် ဒဏ်ရာများကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ယုန်များ
ယုန်များသည် လူမှုရေးအရနှင့် အပြုအမူပိုင်းဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးသော နို့တိုက်သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့် မြက်ခင်းပြင်များ၊ သစ်တောအနားသတ်များနှင့် အသီးအရွက်များနှင့် တူးရန်သင့်လျော်သောနေရာများရှိသည့် အခြားပတ်ဝန်းကျင်များတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဥရောပတောရိုင်းယုန်များ (Oryctolagus cuniculus) သည် မြေအောက်တွင်းစနစ်များတွင် နေထိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို ဝါရင်ဟုခေါ်သည်။ ဤတွင်းများသည် သားကောင်များထံမှ အကာအကွယ်၊ ပြင်းထန်သောအပူချိန်မှ ခိုလှုံရာနှင့် အနားယူရန်နှင့် သားပေါက်မွေးမြူရန်အတွက် ဘေးကင်းသောနေရာများကို ပေးသည်။ ယုန်များသည် လူမှုရေးဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အမူအရာ၊ အနံ့အမှတ်အသားပြုခြင်းနှင့် အသံထွက်ခြင်းများမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ကြသည်။
၎င်းတို့၏ အရေးကြီးဆုံးသော သဘာဝအပြုအမူတစ်ခုမှာ စားကျက်စားခြင်းနှင့် အစာရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ ယုန်များသည် အပင်စားသတ္တဝါများဖြစ်ပြီး အမျှင်ဓာတ်ကြွယ်ဝသော အသီးအရွက်များ၊ အထူးသဖြင့် မြက်များနှင့် အခြားအပင်ပစ္စည်းများကို အမြောက်အမြားစားသုံးရန် လိုက်လျောညီထွေရှိသော အစာခြေစနစ်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏သွားများသည် တစ်သက်တာလုံး ဆက်လက်ကြီးထွားနေသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အဆက်မပြတ်ဝါးစားရန် အခွင့်အရေးများ လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့သည် တူးခြင်း၊ ပြေးခြင်း၊ ခုန်ခြင်း၊ ပုန်းအောင်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံခြင်းများကိုလည်း လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဤအပြုအမူများသည် သွားကျန်းမာရေး၊ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကောင်းမွန်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အရေးကြီးသည်။
ပြင်းထန်သော ယုန်မွေးမြူရေးတွင် တိရစ္ဆာန်များကို လှုပ်ရှားရန်၊ ခုန်ရန်၊ မတ်တတ်ရပ်ရန်၊ တူးရန် သို့မဟုတ် ပုန်းအောင်းရန် အခွင့်အလမ်းအကန့်အသတ်ရှိသော လှောင်အိမ်ငယ်များ သို့မဟုတ် ကန့်သတ်ထားသော အိမ်တွင်းလှောင်အိမ်များတွင် ထားရှိနိုင်သည်။ ဝါယာကြမ်းခင်းနှင့် လုံလောက်သော အနားယူရန်မျက်နှာပြင်များမရှိခြင်းသည် ခြေထောက်ဒဏ်ရာများနှင့် ဖိအားအနာများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်လှုံ့ဆော်မှု အကန့်အသတ်ရှိခြင်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော ထပ်ခါတလဲလဲအပြုအမူများ၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းတို့ကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အစာနှင့်ရေကို ထောက်ပံ့ပေးသော်လည်း နေရာအကန့်အသတ်ရှိခြင်းသည် ယုန်များ၏ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အပြုအမူဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်များစွာကို ဖော်ပြခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သည်။
စီးပွားဖြစ် ယုန်ထုတ်လုပ်မှုသည် အသား၊ သားမွေးနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အဓိကဆက်စပ်သည်။ အမယုန်များဟုသိကြသော အမယုန်များသည် မျိုးပွားမှုမြင့်မားစေရန် ထပ်ခါတလဲလဲ မွေးမြူနိုင်သည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမယုန်များသည် အသီးအရွက်များကိုအသုံးပြုကာ ၎င်းတို့၏ကိုယ်မှအမွေးများကိုဆွဲထုတ်ကာ ၎င်းတို့၏သားပေါက်များအတွက် အကာအကွယ်ဧရိယာကို ပြင်ဆင်ရန် သဘာဝအတိုင်း အသိုက်ဆောက်သည့်အပြုအမူကို ပြသသည်။ သို့သော် မလုံလောက်သော အသိုက်အဆောက်အအုံများနှင့် ကန့်သတ်ထားသောအိမ်ရာများသည် ဤအပြုအမူများကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ယုန်ငယ်များကို စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်မှုအချိန်ဇယားများအတိုင်း ၎င်းတို့၏မိခင်များထံမှ နို့ဖြတ်ပြီး ခွဲထုတ်နိုင်ပြီး ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ လူမှုရေးနှင့် အာဟာရဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ဤအပြုအမူများကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်မှု၏ အခြေခံလိုအပ်ချက်များထက် ကျော်လွန်သော မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၏ တစ်ဦးချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။















































