ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို ကာကွယ်ပေးသော ရွေးချယ်မှုများ။
သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲများဖြင့် စတင်ပါ
ရိုးရှင်းသော လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ရေရှည်တည်တံ့သော ဘဝနေထိုင်မှုကို ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်သည်။ စစ်ဆေးရန်စာရင်းကို လေ့လာပြီး ယနေ့ပြုလုပ်နိုင်သော လက်တွေ့ကျသော အပြောင်းအလဲများကို ရှာဖွေပါ။
အစားအသောက် ၆ မျိုး၏ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် သက်ရောက်မှု
ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်မှု · ကီလိုဂရမ် CO₂-ညီမျှ / ၁,၀၀၀ ကီလိုကယ်လိုရီ
ရေရှည်တည်တံ့သော ဘဝနေထိုင်မှုဆိုသည်မှာ ဘဝကိုဖြစ်နိုင်စေသော အရင်းအမြစ်များနှင့် သက်ရှိစနစ်များအပေါ် မလိုအပ်သော ဖိအားများကို လျှော့ချပေးကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ရေရှည်တည်တံ့သော နေထိုင်မှုဆိုသည်မှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှုလျှော့ချရန်၊ သဘာဝအရင်းအမြစ်များကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် လူသားများနှင့် ကမ္ဘာဂြိုဟ်အတွက် ကျန်းမာသော အနာဂတ်ကို အာမခံရန် တည်ဆောက်ထားသော သတိရှိသော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့စားသုံးသည့်အရာ၊ ၀တ်ဆင်သည့်အရာနှင့် အသုံးပြုသည့်အရာများကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းပါ၀င်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို ထိခိုက်စေမည့်အစား ကူညီပေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ခေတ်စားနေသော အရာတစ်ခုမျှသာမဟုတ်ဘဲ ရေရှည်တည်တံ့သော နေထိုင်မှုသည် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် အရင်းအမြစ်များ အလွန်အကျွံသုံးစွဲမှုစသည့် ပြင်းထန်သော ပြဿနာများအတွက် တကယ့်အဖြေတစ်ခုဖြစ်သည်။
“နေ့စဉ်ပြုလုပ်သော ရွေးချယ်မှုများအနက် အစားအစာသည် အခြေခံအကျဆုံးသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။”
ရေရှည်တည်တံ့သော အစားအသောက်သည် လူ့ကျန်းမာရေးနှင့် သုခကို အထောက်အကူပြုပြီး သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ဖိအားကို လျှော့ချကာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လက်လှမ်းမီနိုင်မှု၊ တတ်နိုင်မှု၊ ယဉ်ကျေးမှုအရ လက်ခံနိုင်မှုနှင့် ခံနိုင်ရည်ရှိမှုတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
FAO (၂၀၁၀) ၏ အဆိုအရ ရေရှည်တည်တံ့သော အစားအသောက်များသည် "သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိခိုက်မှုနည်းပါးပြီး လက်ရှိနှင့် အနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက် အစားအစာနှင့် အာဟာရဖူလုံမှုနှင့် ကျန်းမာသောဘဝအတွက် အထောက်အကူပြုသော အစားအသောက်များဖြစ်သည်။ ရေရှည်တည်တံ့သော အစားအသောက်များသည် ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများနှင့် ဂေဟစနစ်များကို အကာအကွယ်ပေးပြီး လေးစားကာ၊ ယဉ်ကျေးမှုအရ လက်ခံနိုင်သော၊ လက်လှမ်းမီနိုင်သော၊ စီးပွားရေးအရ တရားမျှတပြီး တတ်နိုင်သော၊ အာဟာရပြည့်ဝသော၊ ဘေးကင်းပြီး ကျန်းမာသော၊ သဘာဝနှင့် လူသားအရင်းအမြစ်များကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်သော အစားအသောက်များဖြစ်သည်။"
ရေရှည်တည်တံ့သော အစားအသောက်တွင် အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်-
၀၁
လူသားကျန်းမာရေး
ကျန်းမာရေး၊ စွမ်းအင်နှင့် ရေရှည်သုခကို အထောက်အကူပြုသော အာဟာရပြည့်ဝပြီး မျှတသော အစားအစာရွေးချယ်မှုများ။
၀၂
သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် သက်ရောက်မှု
ရာသီဥတု၊ မြေ၊ ရေ၊ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲနှင့် သဘာဝအရင်းအမြစ်များအပေါ် ဖိအားကို လျှော့ချပေးသော အစားအစာရွေးချယ်မှုများ။
၀၃
တတ်နိုင်မှု
လူများ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လက်တွေ့ကျကျ လိုက်နာနိုင်လောက်အောင် လက်လှမ်းမီနိုင်ပြီး တတ်နိုင်သော အစားအသောက်ပုံစံများ။
၀၄
စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံမှု
လူတို့၏ အစားအသောက်လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး တက်ကြွသောဘဝကို အထောက်အကူပြုသော လုံလောက်သော၊ ဘေးကင်းပြီး အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာများကို ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်လှမ်းမီနိုင်မှု။
၀၅
ယဉ်ကျေးမှုအရ လက်ခံနိုင်မှု
ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးတမ်းများ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြိုက်များ၊ ဒေသခံအစားအစာကျင့်သုံးမှုများနှင့် မတူညီသော လူမှုရေးအခြေအနေများကို လေးစားသော အစားအစာရွေးချယ်မှုများ။
၀၆
ရေရှည်တည်တံ့မှု
မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာအတွက် လူ့ကျန်းမာရေး၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အစားအစာစနစ်များကို အထောက်အကူပြုနိုင်သော ခံနိုင်ရည်ရှိသော အစားအစာရွေးချယ်မှုများ။
အစားအစာထုတ်လုပ်မှုသည် လယ်ယာမြေထက်ကျော်လွန်၍ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။ အစားအစာတိုင်းသည် မြေ၊ ရေ၊ စွမ်းအင်နှင့် အခြားသော သဘာဝအရင်းအမြစ်များ အသုံးပြုမှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
မြေယာနှင့် အရင်းအမြစ်များ
အစားအစာထုတ်လုပ်မှုသည် မြေ၊ ရေ၊ မြေဆီလွှာနှင့် သဘာဝအရင်းအမြစ်များပေါ်တွင် မှီခိုနေသည်။
စားသောက်ကုန် ထုတ်လုပ်မှု
လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးသည် ရာသီဥတု၊ ရေအသုံးပြုမှု၊ မြေဆီလွှာကျန်းမာရေးနှင့် ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲတို့ကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။
ပြုပြင်ထုတ်လုပ်မှု
ပြုပြင်ခြင်း၊ ထုပ်ပိုးခြင်းနှင့် အအေးခန်းထားခြင်းတို့သည် စွမ်းအင်နှင့် ပစ္စည်းများ လိုအပ်သည်။
ဖြန့်ဖြူးမှု
သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်း၊ သိုလှောင်ခြင်းနှင့် လက်လီရောင်းချခြင်းတို့သည် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုနှင့် ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်မှုကို ထပ်မံတိုးစေသည်။
စားသုံးမှု
ကျွန်ုပ်တို့ စားသုံးသည့်အရာသည် မတူညီသော အစားအစာများနှင့် ထုတ်လုပ်မှုစနစ်များအတွက် လိုအပ်ချက်ကို လွှမ်းမိုးသည်။
စွန့်ပစ်ပစ္စည်း
ဖြုန်းတီးသော အစားအစာသည် ဖြုန်းတီးသော မြေ၊ ရေ၊ စွမ်းအင်နှင့် အရင်းအမြစ်များကိုလည်း ဆိုလိုသည်။
နေထိုင်နိုင်သော မြေပြင်ဧရိယာ၏ ရာခိုင်နှုန်းကို စိုက်ပျိုးရေးက အသုံးပြုသည်
ကမ္ဘာ့ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်မှု၏ ရာခိုင်နှုန်းသည် အစားအစာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်
ဤအချက်များသည် ခန့်မှန်းခြေ ကမ္ဘာ့ပျမ်းမျှတန်ဖိုးများဖြစ်သည်။ ရလဒ်များသည် နယ်နိမိတ်များ၊ ထုတ်လုပ်မှုစနစ်များနှင့် နည်းစနစ်များပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားသည်။
အစားအစာတစ်ခု၏ ခြေရာသည် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ဘဝစက်ဝန်းတစ်လျှောက် ရာသီဥတု၊ မြေ၊ ရေ၊ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲနှင့် ညစ်ညမ်းမှုဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ၏ ဆက်စပ်နေသော ပုံတစ်ပုံဖြစ်သည်။
အစားအစာတစ်ခု၏ ရာသီဥတုဆိုင်ရာ ခြေရာသည် တိရစ္ဆာန်များ၊ မီသိန်း၊ နိုက်ထရပ်အောက်ဆိုဒ်၊ ဓာတ်မြေသြဇာများ၊ သစ်တောပြုန်းတီးခြင်း၊ စိုက်ပျိုးရေးထုတ်လုပ်မှု၊ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းတို့မှ လာနိုင်သည်။
မည်သည့်အစားအစာများတွင် အမြင့်ဆုံး ရာသီဥတုဆိုင်ရာ ခြေရာရှိသနည်း။ ပျမ်းမျှအားဖြင့်၊ စားမြုံ့ပြန်တတ်သော တိရစ္ဆာန်များ၏ အသားများသည် မြေအသုံးချမှုပြောင်းလဲခြင်း၊ အစာနှင့် မီသိန်းတို့ ပေါင်းစပ်ကာ ကြီးမားသော ခြေရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် အမြင့်ဆုံးတွင် ရှိသည်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းသည် ဇာတ်လမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ထုတ်လုပ်မှုသည် မကြာခဏ ပို၍အရေးကြီးသည်။
Poore & Nemecek ၏ ဘဝစက်ဝန်းဒေတာမှ Our World in Data မှတစ်ဆင့် ပြုပြင်ထားသော သရုပ်ဖော်ကမ္ဘာ့ပျမ်းမျှတန်ဖိုးများ။ ထုတ်လုပ်မှုနည်းလမ်းများသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ကွဲပြားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အစားအသောက်များသည် တိုက်ရိုက်စားသုံးသော သီးနှံများ၊ တိရစ္ဆာန်အစာအဖြစ် စိုက်ပျိုးသော သီးနှံများနှင့် စားကျက်အတွက် မြေယာ လိုအပ်သည်။ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးသည် အစားအစာလူများထံမရောက်မီ တိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးမွေးရန် အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုသောကြောင့် မြေယာပိုမိုလိုအပ်နိုင်သည်။
သီးနှံစိုက်ပျိုးခြင်း
လူများ တိုက်ရိုက်စားသုံးရန် စိုက်ပျိုးသော သီးနှံများဖြစ်သည့် ကောက်နှံများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သစ်သီးများနှင့် ပဲမျိုးစုံ။
တိရစ္ဆာန်အစာ
လူ့အစားအစာ ထောက်ပံ့မှုတွင် မပါဝင်မီ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးမွေးရန် စိုက်ပျိုးသော သီးနှံများ။
စားကျက်မြေ
အစားအစာအတွက် တိရစ္ဆာန်များ မွေးမြူရန် အသုံးပြုသော မြက်ခင်းများနှင့် အခြားနေရာများ။
- ၀၁ စိုက်ပျိုးရေး ချဲ့ထွင်မှု
- ၀၂ သစ်တောပြုန်းတီးမှု
- ၀၃ နေရင်းဒေသများ ဆုံးရှုံးမှု
- ၀၄ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအပေါ် ဖိအား
- ၀၄ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများ ကျဆင်းလာခြင်း
အစားအစာထုတ်လုပ်မှုသည် မိုးရေ၊ ဆည်မြောင်းရေနှင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် ရေကို အသုံးပြုသည်။ ၎င်း၏သက်ရောက်မှုသည် ပမာဏပေါ်တွင်သာမက ရေအရင်းအမြစ်၊ ဒေသဆိုင်ရာရှားပါးမှုနှင့် ထုတ်လုပ်မှုက ရေအရည်အသွေးကို မည်သို့သက်ရောက်မှုရှိသည်တို့အပေါ်လည်း မူတည်သည်။
ရေခြေရာတွင် မိုးရေမှရရှိသော စိမ်းလန်းရေ၊ မြစ်များ သို့မဟုတ် မြေအောက်ရေလွှာများမှ ထုတ်ယူသော အပြာရောင်ရေနှင့် ညစ်ညမ်းမှုညွှန်ကိန်းအဖြစ် အသုံးပြုသော မီးခိုးရောင်ရေတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ စိုစွတ်သောဒေသတွင် စိုက်ပျိုးသော သီးနှံတစ်မျိုးသည် ရေရှားပါးသောဒေသတွင် ဆည်မြောင်းဖြင့် စိုက်ပျိုးသော တူညီသည့်သီးနှံနှင့် ဒေသဆိုင်ရာသက်ရောက်မှု အလွန်ကွာခြားနိုင်သည်။
တစ်ကီလိုဂရမ်လျှင် လီတာ
အစားအစာအတွက် လိုအပ်ချက်သည် ရှုခင်းများကို ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်သည်။ နေရင်းဒေသပြောင်းလဲခြင်း၊ သစ်တောပြုန်းတီးခြင်း၊ တစ်မျိုးတည်းစိုက်ပျိုးခြင်း၊ ပိုးသတ်ဆေးများနှင့် ပြင်းထန်သောစားကျက်စနစ်တို့သည် သက်ရှိများ၏ ကွဲပြားမှုနှင့် ခံနိုင်ရည်ကို လျှော့ချနိုင်သည်။
၀၁
အစားအစာ လိုအပ်ချက်
လူဦးရေတိုးပွားလာပြီး အစားအသောက်ပုံစံများ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ အစားအစာ ပိုမိုလိုအပ်လာသည်။
၀၂
စိုက်ပျိုးရေး ချဲ့ထွင်မှု
မြေယာများ ပိုမိုကို စိုက်ပျိုးရေးနှင့် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးအတွက် အသုံးပြုလာကြသည်။
၀၃
နေရင်းဒေသ ဆုံးရှုံးမှု
တောတောင်များ၊ မြက်ခင်းပြင်များနှင့် အခြားသော သဘာဝနေရင်းဒေသများကို လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးအတွက် ပြောင်းလဲအသုံးပြုကြသည်။
၀၄
တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအပေါ် ဖိအား
တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့၏ နေရင်းဒေသများ ဆုံးရှုံးကာ လယ်ယာလုပ်ငန်းဆောင်တာများမှ ဖိအားများ ပိုမိုခံစားလာရသည်။
၀၅
ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲ ဆုံးရှုံးမှု
နေရင်းဒေသများ နည်းပါးလာခြင်းနှင့် သက်ရှိမျိုးစုံမှုများ လျော့နည်းလာခြင်းသည် ဂေဟစနစ်များ၏ ခံနိုင်ရည်အားကို အားနည်းစေနိုင်သည်။
စားနပ်ရိက္ခာထုတ်လုပ်မှုသည် ဓာတ်မြေသြဇာများ၊ ပိုးသတ်ဆေးများနှင့် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးစနစ်များအပေါ် မှီခိုနေရသော်လည်း ဤသွင်းအားစုများသည် ညစ်ညမ်းမှုကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အာဟာရဓာတ်များ၊ ဓာတုပစ္စည်းများနှင့် တိရစ္ဆာန်စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများသည် လယ်ယာမြေမှ မြေဆီလွှာနှင့် ရေလမ်းကြောင်းများအတွင်းသို့ ရွေ့လျားသွားသောအခါ ၎င်းတို့သည် ရေအရည်အသွေးနှင့် ရေနေဂေဟစနစ်များကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
မြေသြဇာ စီးဆင်းမှု
လယ်ကွင်းများမှ ပိုလျှံနေသော နိုက်ထရိုဂျင်နှင့် ဖော့စဖရပ်စ်တို့သည် မြစ်များ၊ အင်းအိုင်များနှင့် မြေအောက်ရေထဲသို့ စီးဝင်ကာ အာဟာရညစ်ညမ်းမှုကို တိုးပွားစေနိုင်သည်။
မြေဩဇာ
မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၏ မစင်တွင် အာဟာရဓာတ်များနှင့် အခြားညစ်ညမ်းပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။ စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲမှုမရှိဘဲ ရေလမ်းကြောင်းများထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းသည် အာဟာရညစ်ညမ်းမှုနှင့် ရေထုညစ်ညမ်းမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ပိုးသတ်ဆေးများ
ပိုးသတ်ဆေးများသည် လယ်ယာမြေမှ မြေဆီလွှာနှင့် ရေထဲသို့ စီးဆင်းမှု သို့မဟုတ် စိမ့်ဝင်မှုမှတစ်ဆင့် ရွေ့လျားနိုင်ပြီး ရေနေသတ္တဝါများနှင့် ဂေဟစနစ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ရေညှိပွင့်ခြင်း
ရေထုထဲသို့ အာဟာရဓာတ်များ အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်သောအခါ ရေညှိများနှင့် ရေနေအပင်များသည် အလွန်အမင်း ကြီးထွားလာနိုင်သည်။ ၎င်းတို့ ဆွေးမြေ့ပျက်စီးခြင်းသည် အောက်ဆီဂျင်ပမာဏကို လျှော့ချနိုင်ပြီး ငါးများနှင့် အခြားရေနေသတ္တဝါများကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အခြေအနေများ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။
အသားစားသုံးမှု၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ-
သတ်သတ်လွတ်စားသုံးခြင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးများ
အစာအတွက် တိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူခြင်းသည် သဘာဝအားဖြင့် ထိရောက်မှုမရှိပါ။ စွမ်းအင်သည် အစာကွင်းဆက်တစ်လျှောက် အပင်များမှ တိရစ္ဆာန်များသို့၊ ထို့နောက် လူသားများသို့ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အများစုသည် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဆုံးရှုံးသွားသည်။ တိရစ္ဆာန်များ ကြီးထွားရန်အတွက် အစာ၊ ရေနှင့် စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သော်လည်း ဤသွင်းအားစုများ၏ အနည်းငယ်မျှသာ စားသုံးနိုင်သော အသား၊ နို့ သို့မဟုတ် ဥများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရေရှည်တည်တံ့သော အစားအသောက်များဆီသို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် ဤမလိုအပ်သော အရင်းအမြစ်ဆုံးရှုံးမှုအလွှာကို ဖယ်ရှားပေးကာ လူသားများကို တိုက်ရိုက်အာဟာရဖြည့်ပေးနိုင်သော သီးနှံများကို တိရစ္ဆာန်များအား ကျွေးမွေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပေးသည်။
ဆယ်စုနှစ်များစွာ သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနပြုချက်များအရ တိရစ္ဆာန်အခြေပြု ပရိုတင်းထုတ်လုပ်မှုသည် အပင်အခြေပြု အခြားရွေးချယ်စရာများထက် စွမ်းအင်၊ မြေယာနှင့် ရေကို သိသိသာသာ ပိုမိုသုံးစွဲကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ သီးနှံများကို တိရစ္ဆာန်အစာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် အသားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် အစားအစာစနစ်တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော ထိရောက်မှုမရှိမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ လူသားတိုက်ရိုက်စားသုံးရန်အတွက် အပင်များကို စိုက်ပျိုးခြင်းသည် စိုက်ပျိုးရေးအရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုပညာရှိစွာနှင့် ရေရှည်တည်တံ့စွာ အသုံးပြုနိုင်စေကာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကုန်ကျစရိတ် နည်းပါးစွာဖြင့် အစားအစာ ပိုမိုထုတ်လုပ်နိုင်စေသည်။
နိဂုံးချုပ်မှာ ရှင်းနေသည်- အပင်အစားအစာများကို တိရစ္ဆာန်ထွက်ပစ္စည်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် စွမ်းအင်နှင့် အရင်းအမြစ် အလွန်အကျွံသုံးစွဲသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပြီး ထိရောက်မှု ၁၀:၁ ခန့် ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ ဆက်လက်တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ဤထိရောက်မှုမရှိခြင်းသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာသည်။ အပင်အခြေပြု အစားအသောက်များဆီသို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် မြေယာကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်မှုကို လျှော့ချရန်နှင့် အနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက် စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံမှုကို သေချာစေရန် မြင်သာထင်သာသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပေးဆောင်သည်။ အရင်းအမြစ်အကန့်အသတ်ရှိသော ကမ္ဘာတွင်၊ တိရစ္ဆာန်များထက် အပင်များကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ရေရှည်တည်တံ့ရုံသာမက မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။
ကမ္ဘာ့လူဦးရေသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ၂၀၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် ၉ ဘီလီယံအထိ ရောက်ရှိရန် မျှော်မှန်းထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများ၌ ကြွယ်ဝမှုတိုးလာခြင်းနှင့် စားသောက်မှုပုံစံများ ပြောင်းလဲလာခြင်းသည် အသားနှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းများအတွက် မကြုံစဖူးသော လိုအပ်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ စက်မှုမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများမှတစ်ဆင့် ဤလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်းသည် ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ကို သက်ရောက်စေသည်- ၎င်းသည် ရေ၊ မြေယာနှင့် စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲပြီး ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့များ မြင့်မားစွာထုတ်လွှတ်ကာ နေရပ်များကို ဖျက်ဆီးကာ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများကို ခြိမ်းခြောက်သည်။ ထိုသို့သောလမ်းစဉ်သည် ကမ္ဘာဂြိုဟ်အတွက်ရော လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက်ပါ ဘေးကင်းမှုမရှိပါ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ စားနပ်ရိက္ခာစနစ်များ၏ သက်ရောက်မှုသည် ကမ္ဘာမြေကို ၎င်း၏ကန့်သတ်ချက်များဆီသို့ တွန်းပို့နေပြီဖြစ်သည်။ မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုတည်းကပင် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု၊ နိုက်ထရိုဂျင်စက်ဝန်းပျက်ယွင်းမှုနှင့် မြေဆီလွှာနှင့် ရေထုပျက်စီးမှုတို့ကို သိသိသာသာ အထောက်အကူပြုသည်။ ထို့အပြင် စက်မှုအသားနှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းလုပ်ငန်းများသည် ပဋိဇီဝဆေးများနှင့် ညစ်ညမ်းပစ္စည်းများအပါအဝင် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို ထုတ်လုပ်ကာ ဂေဟစနစ်များကို ထိခိုက်စေပြီး လူ့ကျန်းမာရေးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည်။ အဖြစ်မှန်မှာ ရှင်းလင်းသည်- ကျွန်ုပ်တို့သည် စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံမှုနှင့် ကျန်းမာသော ပတ်ဝန်းကျင် နှစ်ခုလုံးကို လိုချင်ပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် ဘာရှိသည်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။
အပင်အခြေပြု စားသောက်မှုပုံစံများသို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အတိအလင်းဆုံးနှင့် ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အပင်ဗဟိုပြု စားနပ်ရိက္ခာစနစ်များကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် မြေယာ၊ ရေနှင့် စွမ်းအင်ယူနစ်တစ်ခုလျှင် အာဟာရပိုမိုထုတ်လုပ်နိုင်သောကြောင့် အလုံးစုံ စားနပ်ရိက္ခာထုတ်လုပ်မှု ထိရောက်မှုအဆင့်ကို များစွာမြင့်မားစေမည်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဆင့်တွင် အပင်အခြေပြု စားသောက်မှုသို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုသာမက လူသားများနှင့် ကမ္ဘာမြေအတွက် ရေရှည်တည်တံ့သော၊ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ကျန်းမာသော အနာဂတ်ကို လုံခြုံစေရန် ဆောင်ရွက်ရမည့် မဖြစ်မနေ အတိုင်းအတာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။
“အပင်အခြေခံအစားအစာများဆီသို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် မြေနှင့်အရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာအသုံးပြုရန် ကူညီပေးနိုင်ပြီး ပိုမိုရေရှည်တည်တံ့ပြီး စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံသောအနာဂတ်ကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်သည်။”
မဟုတ်ပါ
သေချာပေါက် မဟုတ်ပါ။
သတ်သတ်လွတ်စားခြင်းနှင့် ရေရှည်တည်တံ့ခြင်းသည် ဆက်စပ်မှုရှိသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်တူများမဟုတ်ပါ။ အလွန်အမင်း ပြုပြင်ထားသော အစားအစာများ၊ ရှောင်ရှားနိုင်သော ထုပ်ပိုးမှုများ၊ လေကြောင်းဖြင့် တင်သွင်းသော ကုန်ပစ္စည်းများ၊ အရင်းအမြစ် အလွန်အကျွံသုံးသော သီးနှံများ၊ သီးနှံတစ်မျိုးတည်း စိုက်ပျိုးခြင်း၊ အလွန်အကျွံ စားသုံးခြင်းနှင့် အစားအစာ ဖြုန်းတီးခြင်းတို့သည် သက်ရောက်မှုကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။
ပိုမိုရေရှည်တည်တံ့သော ပုံစံတစ်ခုသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အပင်အခြေခံ အစားအစာများ၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ရာသီအလိုက် ရွေးချယ်မှုများ၊ အနည်းငယ်မျှသာ ပြုပြင်ထားသော အစားအစာများ၊ ပဲမျိုးစုံ၊ ကောက်နှံများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သစ်သီးများ၊ သင့်တင့်သော ပမာဏရှိ အခွံမာသီးများနှင့် အစေ့များ—နှင့် စွန့်ပစ်ပစ္စည်း နည်းပါးခြင်းကို ဗဟိုပြုလေ့ရှိသည်။
သတိရှိရှိနှင့် အသိစိတ်ဖြင့် အစားအစာရွေးချယ်မှုများနှင့် တွဲဖက်လိုက်သောအခါ သတ်သတ်လွတ်စားခြင်းသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။ ဤရိုးရှင်းသော အဆင့်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် သတ်သတ်လွတ်စားခြင်းသည် သင့်အတွက် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်စေပြီး ကမ္ဘာဂြိုဟ်အတွက်လည်း ပိုမိုရေရှည်တည်တံ့စေသည်။
ဒေသထွက်နှင့် ရာသီအလိုက် ထွက်ကုန်များကို ရွေးချယ်ပါ
အနီးအနားတွင် စိုက်ပျိုးထားသော အစားအစာများသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှ ထုတ်လွှတ်မှုများကို လျှော့ချပေးသည်။ ရာသီအလိုက် သီးနှံများသည် ပိုမိုလတ်ဆတ်ပြီး စိုက်ပျိုးရန် အရင်းအမြစ်များ နည်းပါးသည်။
ရေရှည်တည်တံ့သော နည်းလမ်းဖြင့် စိုက်ပျိုးထားသော ထုတ်ကုန်များကို ရွေးချယ်ပါ
ဟိုက်ဒရိုပိုနစ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ဆန်းသစ်သော နည်းလမ်းများဖြင့် စိုက်ပျိုးထားသော သီးနှံများသည် ရိုးရာစိုက်ပျိုးရေးထက် ရေ၊ ပိုးသတ်ဆေးနှင့် မြေဧရိယာ နည်းပါးစွာ အသုံးပြုသည်။
လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး နည်းပညာအသစ်များကို ပံ့ပိုးပါ
ဒေါင်လိုက်စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ဟိုက်ဒရိုပိုနစ်စနစ်များသည် အရင်းအမြစ်များကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရင်း နေရာငယ်များတွင် အစားအစာ ပိုမိုစိုက်ပျိုးနိုင်စေသည်။
အစားအစာ ဖြုန်းတီးမှုကို လျှော့ချပါ
လိုအပ်သည်ကိုသာ ဝယ်ယူပါ၊ အစားအစာများကို စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းပါ၊ အိမ်တွင် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းအနည်းဆုံးဖြစ်စေရန် ကျန်ရှိသော အစားအစာများကို မြေဆွေးပြုလုပ်ပါ။
ကျွန်ုပ်တို့၏စားသောက်မှုအလေ့အထများကို ရိုးရှင်းသောပြောင်းလဲမှုအနည်းငယ်ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမိုကျန်းမာပြီး ရေရှည်တည်တံ့သောဘဝများကို ဦးဆောင်နိုင်ကာ တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို ကရုဏာနှင့် မေတ္တာကရုဏာပြသသည့်ကမ္ဘာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် ကူညီနိုင်သည်။
အဘယ်ကြောင့် သတ်သတ်လွတ်စားသင့်သနည်း
သင့်ကျန်းမာရေး၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာဂြိုဟ်အတွက် အစွမ်းထက်သောအကျိုးကျေးဇူးများကို ရှာဖွေလေ့လာပါ။
သတ်သတ်လွတ်စားနည်း
အကူးအပြောင်းကို လွယ်ကူပြီး ရေရှည်တည်တံ့စေရန် ကူညီပေးမည့် အဆင့်ဆင့်လမ်းညွှန်ချက်။
သတ်သတ်လွတ်စားသူအဖြစ် မည်သို့ဆက်လက်နေထိုင်မည်နည်း။
သတ်သတ်လွတ်စားခြင်းကို နေ့စဉ်ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်စေရန် လက်တွေ့ကျသော အကြံပြုချက်များ။
