نگاهی دقیق‌تر

پشت پرده صنعت تخم‌مرغ

نحوه پرورش و کشتار مرغ‌های تخم‌گذار

تماشای ویدیو

پشت هر تخم‌مرغ داستانی از رنج، خشونت و مرگ نهفته است. ۲۴ تا ۲۶ ساعت رنج — این بهای واقعی یک تخم‌مرغ است.

طبیعی

<۲۰

تخم‌مرغ / سال

در شرایط طبیعی، مرغ‌ها سالانه کمتر از ۲۰ تخم می‌گذارند.

صنعتی

۳۰۰+

تخم‌مرغ / سال

مرغ‌ها طوری پرورش داده می‌شوند که سالانه بیش از ۳۰۰ تخم بگذارند، یعنی تقریباً هر ۲۴ تا ۲۶ ساعت یک تخم.

جنبه تاریک
صنعت تخم‌مرغ

شما از قبل می‌دانید که تخم‌مرغ‌های قفسی ظالمانه هستند، اما هرگز نخواهید شنید که صنعت تخم‌مرغ قفسی این را بپذیرد. همه ما می‌توانیم توافق کنیم که حیوانات باید از ظلم محافظت شوند، بنابراین جای تعجب نیست که صنعت تخم‌مرغ هیچ‌کدام از این موارد را تبلیغ نمی‌کند... پس چه چیزهای دیگری ممکن است پنهان کنند؟ این شش حقیقت ممکن است برخی را شوکه کند.

۰۱
پشت صحنه صنعت

ظلم به مرغ‌ها قانونی شده است.

۰۱ / ۰۶

۰۲
زندگی‌هایشان اهمیت دارد

مرغ‌های صنعت تخم‌مرغ تا دومین سالگرد تولد خود زنده نمی‌مانند.

۰۲ / ۰۶

۰۳
سود بر مردم

مزارع صنعتی، مزارع کوچک خانوادگی را از کسب‌وکار خارج کرده‌اند.

۰۳ / ۰۶

۰۴
هزینه تولید

جوجه‌های نر به‌طور معمول به عنوان 'محصولات زائد' صنعت تخم‌مرغ کشته می‌شوند.

۰۴ / ۰۶

۰۵
هزینه واقعی

مرغ‌ها فضایی کمتر از یک برگ A4 دارند.

۰۵ / ۰۶

۰۶
تغییر باش

شما قدرت محافظت از مرغ‌ها و نجات جان‌ها را دارید!

۰۶ / ۰۶

مرغ‌های پرحرف

قُدقُدها، صداها، گفتگوها. مرغ‌ها حرف‌های بیشتری برای گفتن دارند از آنچه ما اغلب تصور می‌کنیم.

جوجه‌ها بسیار بیشتر از آنچه بسیاری از مردم تصور می‌کنند، صدادار و بیانگر هستند. آنها از طریق بیش از ۳۰ صدای متمایز ارتباط برقرار می‌کنند که هر کدام هدف متفاوتی دارند. از هشدار به دیگران در مورد خطر گرفته تا صدا زدن جوجه‌هایشان یا علامت دادن به کشف غذا، صداهای آنها پیام‌های خاصی را منتقل می‌کند. آنچه برای ما مانند قُدقُد معمولی به نظر می‌رسد، در واقع زبانی پیچیده است که به جوجه‌ها در مدیریت زندگی اجتماعی‌شان کمک می‌کند.

پیوند بین یک مرغ مادر و جوجه‌هایش قبل از بیرون آمدن از تخم آغاز می‌شود. جوجه‌های در حال رشد می‌توانند صدای مادرشان را در حالی که هنوز داخل تخم هستند بشنوند و به صداهای اطراف خود پاسخ دهند. اگر یک جنین بیش از حد سرد شود، می‌تواند صدای پریشانی تولید کند که مرغ را وادار می‌کند موقعیت خود را تنظیم کند یا تخم را به جای گرم‌تری منتقل کند.

جوجه‌ها همچنین قبل از بیرون آمدن از پوسته با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. در اواخر رشد، جوجه‌ها صداهای تق‌تق مانندی تولید می‌کنند که به هماهنگ‌سازی جوجه‌کشی کمک می‌کند و به آنها اجازه می‌دهد تقریباً همزمان از تخم بیرون بیایند. پس از اینکه با هم جمع شدند، ارتباط همچنان ضروری است. جوجه‌ها بسته به اینکه تهدید از هوا باشد یا زمین، از صداهای هشدار متفاوتی استفاده می‌کنند و به دیگران کمک می‌کنند با پناه گرفتن، خم شدن یا هوشیار ماندن به طور مناسب پاسخ دهند.

ارتباط آنها همچنین توسط روابط اجتماعی شکل می‌گیرد. خروس‌ها قوقولی‌های متمایزی دارند که به جوجه‌های دیگر کمک می‌کند آنها را بشناسند و وضعیتشان را در گروه ارزیابی کنند. وقتی یک خروس غذا پیدا می‌کند، ممکن است نمایشی به نام «تی‌دبیتینگ» انجام دهد که صداهای خاصی را با حرکات تکراری غذا ترکیب می‌کند. مرغ‌ها هنگام ارزیابی جفت‌های بالقوه به این سیگنال‌ها توجه می‌کنند. خروس‌ها حتی می‌توانند صداهای خود را بسته به شرایط تنظیم کنند و نشان دهند که ارتباط جوجه‌ها فراتر از سر و صدای غریزی ساده است.

هرچه بیشتر درباره جوجه‌ها یاد بگیریم، سخت‌تر می‌شود که آنها را به عنوان حیوانات مزرعه‌ای کم‌هوش نادیده بگیریم. آنها صداهای آشنا را تشخیص می‌دهند، به نیازهای یکدیگر پاسخ می‌دهند، بین تهدیدهای مختلف تمایز قائل می‌شوند و روابط اجتماعی پیچیده را مدیریت می‌کنند. صداها، حرکات و تعاملات آنها افرادی را با روش‌های خاص خود برای بیان و پاسخ به دنیای اطرافشان نشان می‌دهد.

جوجه‌ها کالاهای صرف نیستند، بلکه افرادی با توانایی‌های شناختی، عاطفی و اجتماعی پیچیده هستند.

زندگی طبیعی مرغ‌ها

یک زندگی، نه

یک خط تولید.

یک زندگی برای زیستن معنا دارد،
نه برای اندازه‌گیری در تخم‌مرغ.

در شرایط طبیعی، جوجه‌ها بخش زیادی از روز خود را به کاوش، خراشیدن زمین، جستجوی غذا و تعامل با سایر اعضای گله خود می‌گذرانند. لانه‌سازی، حمام گرد و غبار، نشستن روی سکو و باز کردن بال‌ها بخش‌های اساسی زندگی آنهاست.

۵–۱۰ سال
طول عمر بالقوه در شرایط مناسب
۱۸–۲۴ ماه‌ها
اغلب در تولید تجاری ذبح می‌شوند
سیستم‌های پرورش

نحوه پرورش مرغ‌های تخم‌گذار

برچسب‌های متفاوت. محیط‌های متفاوت. یک سوال یکسان: زندگی مرغ چگونه است؟

۰۱

قفس‌های باتری و غنی‌شده

محبوس برای تولید

در سیستم‌های قفسی، مرغ‌ها تمام عمر خود را در محفظه‌های سیمی محدودی می‌گذرانند که حرکت آن‌ها را محدود کرده و از بسیاری رفتارهای طبیعی جلوگیری می‌کند. آن‌ها نمی‌توانند آزادانه پرسه بزنند، به دنبال غذا بگردند یا خاک‌تنی کنند و توانایی کشیدن بال‌ها و تکان دادن آن‌ها محدود است. قفس‌های غنی‌شده امکانات اضافی مانند نشیمن‌گاه و محل‌های تخم‌گذاری فراهم می‌کنند، اما همچنان آزادی حرکت و رفتار طبیعی را از مرغ‌ها سلب می‌کنند.

۰۲

سیستم‌های سالنی

آزادی در چهار دیوار

سیستم‌های سالنی به مرغ‌ها اجازه می‌دهد در داخل یک ساختمان حرکت کنند، نه اینکه در قفس‌های جداگانه بمانند. با این حال، آزادی حرکت لزوماً به معنای زندگی راحت نیست. گله‌های بزرگ ممکن است با ازدحام، رقابت برای غذا و محل‌های تخم‌گذاری و نوک‌زدن‌های تهاجمی مواجه شوند. برخی مرغ‌ها برای دسترسی به منابع یا یافتن مکانی آرام برای استراحت دچار مشکل می‌شوند.

۰۳

سیستم‌های آزاد (مرغداری آزاد)

دسترسی به فضای باز به معنای آزادی نامحدود نیست

سیستم‌های آزاد (مرغداری باز) تحت شرایط مشخصی دسترسی به فضای باز را فراهم می‌کنند و به مرغ‌ها فرصت کاوش، جستجوی غذا و تجربه محیط طبیعی را می‌دهند. با این حال، دسترسی به معنای خروج منظم هر مرغ به بیرون نیست. اندازه گله، سرپناه، تعداد و موقعیت خروجی‌ها و مدیریت مزرعه همگی بر میزان استفاده واقعی مرغ‌ها از فضای باز تأثیر می‌گذارند. زندگی آن‌ها همچنان حول تولید تجاری تخم‌مرغ سازماندهی می‌شود.

۰۴

تولید ارگانیک

ارگانیک به معنای بدون آسیب نیست

استانداردهای ارگانیک بسته به کشور و طرح گواهی، الزاماتی را برای حوزه‌هایی مانند خوراک، مسکن و دسترسی به فضای باز تعیین می‌کنند. این شرایط ممکن است با سیستم‌های معمول متفاوت باشد، اما برچسب ارگانیک هدف اساسی پرورش مرغ برای تخم‌مرغ را از بین نمی‌برد. مرغ‌ها همچنان برای تخم‌مرغ‌هایشان پرورش داده می‌شوند و ارزش اقتصادی آن‌ها به بهره‌وری‌شان وابسته است.

یک برچسب می‌تواند یک سیستم نگهداری را توصیف کند.
اما نمی‌تواند داستان کامل زندگی یک مرغ را بازگو کند.

نحوه عملکرد صنعت تخم‌مرغ

مرغ‌های تخم‌گذار از جمله استثمارشده‌ترین حیوانات در جهان هستند. آن‌ها در جوجه‌کشی‌ها متولد می‌شوند، هرگز مادر خود را نمی‌شناسند و بخش زیادی از زندگی خود را در میان هزاران مرغ دیگر، اغلب در سالن‌های شلوغ می‌گذرانند. آن‌ها به گونه‌ای پرورش یافته‌اند که تخم‌مرغ‌های بسیار بیشتری نسبت به آنچه بدنشان به طور طبیعی تولید می‌کند، بگذارند و می‌توانند ۲۰ تا ۳۰ برابر بیشتر از حالت وحشی تخم بگذارند.

در طبیعت، مرغ‌ها سالانه فقط ۱۵ تا ۲۰ تخم می‌گذارند، عمدتاً در بهار و اوایل تابستان، زمانی که غذا فراوان است و شرایط برای پرورش جوجه‌ها مناسب‌تر است. با این حال، در صنعت تخم‌مرغ، مرغ‌ها به طور انتخابی پرورش یافته‌اند تا سالانه ۳۰۰ تخم یا بیشتر تولید کنند. این سطح غیرطبیعی تولید آسیب جدی به بدن آن‌ها وارد می‌کند و اغلب باعث خستگی، استخوان‌های ضعیف و شکستگی می‌شود. تولیدکنندگان از طریق پرورش انتخابی، تجزیه و تحلیل ژنتیکی و محیط‌های کنترل‌شده، تولید تخم‌مرغ را به حداکثر می‌رسانند. در بریتانیا، قوانین رفاهی به شش تا هشت ساعت تاریکی بی‌وقفه در هر روز نیاز دارند، اما هنوز هم می‌توان از نور مصنوعی برای延长 دوره تخم‌گذاری استفاده کرد. همچنین به مرغ‌ها خوراک پرپروتئین داده می‌شود تا تولید مداوم تخم‌مرغ را پشتیبانی کند.

تقاضای مداوم برای تخم‌مرغ فشار عظیمی بر بدن مرغ‌ها وارد می‌کند. در حدود ۱۸ ماهگی، بسیاری از آن‌ها به دلیل کاهش تولید تخم‌مرغ، «مرغ‌های فرسوده» محسوب می‌شوند. به جای اینکه اجازه داده شود زندگی طبیعی خود را ادامه دهند، با وجود سن کم، به کشتارگاه فرستاده می‌شوند.

با وجود رنج پشت تولید تخم‌مرغ، تقاضا همچنان در حال افزایش است. تنها در بریتانیا، مردم در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۳.۶ میلیارد تخم‌مرغ مصرف کردند. تأمین این تقاضا مستلزم نگهداری میلیون‌ها مرغ در سیستم‌های تولیدی است که بر اساس تعداد تخم‌مرغ‌هایی که می‌توانند تولید کنند طراحی شده‌اند، نه نیازهای طبیعی آن‌ها.

تخمین زده می‌شود که در حال حاضر ۴۳ میلیون مرغ تخم‌گذار در بریتانیا نگهداری می‌شود. حدود ۲۱ درصد در قفس محبوس هستند، ۷۲ درصد در سیستم‌های آزاد (از جمله چهار درصد در تولید ارگانیک) نگهداری می‌شوند و هفت درصد باقی‌مانده در سیستم‌های سالنی زندگی می‌کنند. اگرچه این سیستم‌ها در نحوه نگهداری مرغ‌ها متفاوت هستند، هیچ‌کدام واقعیت اساسی را تغییر نمی‌دهد: مرغ‌ها برای تخم‌مرغ‌هایشان پرورش داده می‌شوند و زندگی آن‌ها از لحظه جوجه‌شدن توسط تولید تجاری شکل می‌گیرد.

جوجه‌های ناخواسته

جوجه‌هایی که
صنعت به آن‌ها نیاز ندارد

در جوجه‌کشی‌هایی که صنعت تخم‌مرغ را تأمین می‌کنند، جوجه‌ها بر اساس جنسیت جدا می‌شوند. جوجه‌های ماده معمولاً برای تبدیل شدن به مرغ تخم‌گذار پرورش داده می‌شوند. جوجه‌های نر از نژادهای تخم‌گذار معمولی نمی‌توانند تخم بگذارند و بدن آن‌ها برای تولید سریع و اقتصادی گوشت که صنعت گوشت مرغ انتظار دارد، مناسب نیست.

مرحله ۰۱ · جوجه‌کشی

دسته‌بندی از بدو تولد آغاز می‌شود

جوجه‌ها مدت کوتاهی پس از جوجه‌شدن بر اساس جنسیت جدا می‌شوند. ماده‌ها وارد سیستم تولید تخم‌مرغ می‌شوند. نرهای نژادهای تخم‌گذار جایی در آن ندارند.

تصویری از روش‌های تعیین جنسیت جوجه‌ها و حذف جوجه‌های نر در صنعت تخم‌مرغ تجاری.
مرحله ۰۲ · دو آینده متفاوت

جوجه‌های ماده

برای تولید تخم‌مرغ پرورش داده می‌شوند. زندگی آن‌ها چرخه‌ای را که در این صفحه توضیح داده شده دنبال می‌کند.

جوجه‌های نر

به طور سنتی مدت کوتاهی پس از جوجه‌شدن کشته می‌شوند. آن‌ها نمی‌توانند تخم بگذارند و برای تولید گوشت مناسب نیستند.

در صنعت تخم‌مرغ چه بر سر جوجه‌های نر می‌آید؟

در تولید تجاری تخم‌مرغ، سرنوشت یک جوجه اغلب قبل از اینکه فرصت تجربه زندگی را داشته باشد تعیین می‌شود. تخم‌مرغ‌ها در دستگاه‌های جوجه‌کشی صنعتی بزرگ قرار می‌گیرند، جایی که جوجه‌ها در سینی‌ها رشد می‌کنند و پس از حدود ۲۱ روز جوجه می‌شوند. برخلاف طبیعت، جایی که مرغ مادر به جوجه‌هایش در فرآیند جوجه‌شدن کمک می‌کند، این جوجه‌ها باید به تنهایی پوسته خود را بشکنند و از یک ساختار موقت کوچک روی نوک خود به نام دندان تخم استفاده کنند.

اندکی پس از جوجه‌کشی، جوجه‌ها روی نوار نقاله قرار گرفته و بر اساس جنسیت و وضعیت سلامتی‌شان دسته‌بندی می‌شوند. جوجه‌های ماده سالم برای تبدیل شدن به مرغ‌های تخم‌گذار آینده انتخاب می‌شوند، در حالی که جوجه‌های نر مازاد بر نیاز صنعت تلقی می‌شوند. جوجه‌های ماده ضعیف یا بیمار نیز معمولاً دور ریخته می‌شوند. این فرآیند دسته‌بندی می‌تواند در عرض چند ساعت پس از تولد انجام شود و به حیوانات فرصت کمی برای بهبودی یا رشد طبیعی می‌دهد.

دلیل کشتن جوجه‌های نر در نحوه پرورش مرغ‌های تجاری برای اهداف مختلف نهفته است. مرغ‌های تخم‌گذار به طور انتخابی برای تولید تعداد زیادی تخم مرغ پرورش می‌یابند، در حالی که مرغ‌های پرورشی برای گوشت، برای رشد سریع و توسعه عضلات قابل توجه پرورش داده می‌شوند. جوجه‌های نر از نژادهای تخم‌گذار نه تخم مرغ تولید می‌کنند و نه به سرعت جوجه‌های گوشتی رشد می‌کنند، که این امر آنها را برای تولید گوشت تجاری کم سودتر می‌کند. در نتیجه، زندگی آنها اغلب در همان روز اول به پایان می‌رسد.

جوجه‌های نر به روش‌های مختلفی از جمله قرار گرفتن در معرض گاز و خردایش صنعتی، فرآیندی که در آن جوجه‌ها با استفاده از تیغه‌های سریع‌الحرکت کشته می‌شوند، از بین می‌روند. این روش‌ها در اشکال مختلف تولید تخم مرغ تجاری، از جمله سیستم‌های قفسی، سالنی، آزاد و ارگانیک یافت می‌شوند. شرایط زندگی مرغ‌ها ممکن است در این سیستم‌ها متفاوت باشد، اما مشکل رفتار با جوجه‌های نر به عنوان محصولات جانبی ناخواسته همچنان گسترده است. بر اساس آمار ذکر شده توسط منابع حامی حقوق حیوانات، در بریتانیا سالانه حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیون جوجه نر یک روزه کشته می‌شوند.

در همین حال، جوجه‌های ماده سالم معمولاً قبل از انتقال به تأسیسات پرورش، واکسینه می‌شوند، جایی که تا زمان آمادگی برای ورود به سیستم تولید تخم مرغ بزرگ می‌شوند. سفر آنها تازه آغاز شده است، اما برای جوجه‌های نر، معمولاً تقریباً به محض شروع به پایان می‌رسد. در پشت هر سیستمی که برای تولید کارآمد تخم مرغ طراحی شده است، واقعیتی نهفته است که به ندرت روی بسته‌بندی ظاهر می‌شود: میلیون‌ها حیوان تازه از تخم درآمده صرفاً به این دلیل که نر به دنیا آمده‌اند، کشته می‌شوند.

بدنی که برای تولید طراحی شده است

مشکلات سلامتی در مرغ‌های تخم‌گذار

مرغ‌های مدرن که برای تخم‌گذاری بسیار بیشتر از حالت طبیعی پرورش یافته‌اند، با فشار فیزیکی قابل توجهی روبرو هستند. از استخوان‌های ضعیف گرفته تا مشکلات تولیدمثلی، بدن آنها بهای سیستمی را می‌پردازد که تولید تخم مرغ را بر رفاه آنها مقدم می‌دارد.

پرورش انتخابی

مرغ‌های تخم‌گذار مدرن به طور انتخابی برای تولید تعداد استثنایی بالایی از تخم مرغ پرورش داده شده‌اند. این خروجی تولیدمثلی فشرده، تقاضاهایی را بر بدن آنها تحمیل می‌کند که تفاوت قابل توجهی با زندگی مرغ‌ها در شرایط طبیعی دارد.

سلامت استخوان

تولید تخم مرغ به مقادیر زیادی کلسیم نیاز دارد. هنگامی که نیاز به کلسیم به طور مناسب با تغذیه و فیزیولوژی پرنده متعادل نشود، مرغ‌ها می‌توانند سلامت ضعیف استخوان، از جمله پوکی استخوان و افزایش خطر شکستگی را تجربه کنند.

کوتاه کردن نوک

برخی از مرغ‌های تخم‌گذار تحت عمل نوک‌چینی قرار می‌گیرند، روشی که برای کاهش آسیب‌های ناشی از نوک زدن به پرها در نظر گرفته شده است. بسته به روش و شرایط، می‌تواند باعث درد یا حساسیت ماندگار شود. این روش به جای علل زمینه‌ای، به عواقب آن می‌پردازد.

آسیب‌ها، بیماری‌ها و مثله‌سازی

مرغ‌ها به طور طبیعی پرندگانی فعال هستند که برای حرکت، کاوش و ابراز رفتارهای طبیعی خود به فضا نیاز دارند. در تولید فشرده تخم مرغ، ازدحام بیش از حد و محدودیت حرکت باعث ایجاد ناامیدی و استرس می‌شود. این شرایط می‌تواند به نوک زدن به پرها کمک کند، جایی که مرغ‌ها پرهای یکدیگر را می‌کنند و پوستی زخمی و حساس را بر جای می‌گذارند. هنگامی که زخم یا خون ظاهر می‌شود، نوک زدن می‌تواند به جراحات شدید و آدم‌خواری تبدیل شود که گاهی منجر به مرگ می‌شود.

برای کاهش این آسیب‌ها، صنعت تخم مرغ اغلب از نوک‌چینی استفاده می‌کند، روشی که بخشی از نوک جوجه را، معمولاً بدون بیهوشی، برمی‌دارد. اگرچه فناوری مادون قرمز در برخی سیستم‌ها جایگزین تیغه‌های داغ شده است، این روش همچنان می‌تواند باعث درد و حساسیت ماندگار شود. نوک مرغ یک اندام بسیار حساس است که برای خوردن، نوشیدن، نظافت، کاوش و لانه‌سازی استفاده می‌شود. آسیب می‌تواند این فعالیت‌های روزمره را دردناک کرده و توانایی پرنده را برای مراقبت از خود کاهش دهد. نوک‌چینی به جای پرداختن به استرس و ناامیدی پشت رفتار پرخاشگرانه، پرنده را تغییر می‌دهد تا با شرایطی که در آن نگهداری می‌شود، سازگار شود.

آسیب‌های فیزیکی نیز در سیستم‌های فشرده رایج است. مرغ‌های محبوس در قفس‌ها یا سالن‌های شلوغ فرصت محدودی برای ورزش دارند، در حالی که تولید صدها تخم مرغ تقاضای عظیمی را بر بدن آنها تحمیل می‌کند. کلسیم مورد نیاز برای تشکیل پوسته تخم مرغ می‌تواند سلامت استخوان را به خطر بیندازد و به پوکی استخوان و شکستگی کمک کند. شکستگی استخوان جناغی به ویژه نگران‌کننده است زیرا می‌تواند باعث درد طولانی مدت شود و حرکت، دسترسی به نشیمنگاه‌ها یا محافظت از خود در برابر سایر پرندگان را برای مرغ‌ها دشوار کند. کف سیمی نیز می‌تواند به پاها و ساق‌های آنها آسیب برساند، در حالی که تماس با بستر کثیف و غنی از آمونیاک می‌تواند پوست حساس را تحریک کرده و باعث زخم‌های دردناک شود.

مسکن‌های شلوغ همچنین شرایطی را ایجاد می‌کند که در آن بیماری‌های عفونی و انگل‌ها می‌توانند به سرعت گسترش یابند. بیماری‌های تنفسی، از جمله برونشیت عفونی، می‌توانند کل گله‌ها را تحت تأثیر قرار دهند، در حالی که کنه‌های قرمز از خون پرندگان تغذیه می‌کنند و باعث تحریک، استرس و در آلودگی‌های شدید، کم خونی یا مرگ می‌شوند. بستر کثیف و مرطوب می‌تواند به مشکلات پوستی، تاول‌ها و سوختگی با آمونیاک کمک کند. در سیستم‌های قفسی، ردیف‌های روی هم چیده شده قفس‌ها می‌تواند دسترسی و بازرسی هر پرنده را برای کارگران دشوارتر کند و باعث شود برخی مشکلات سلامتی نادیده گرفته شوند.

تولید تخم مرغ همچنین می‌تواند عوارض تولیدمثلی جدی ایجاد کند. پریتونیت تخم مرغ زمانی ایجاد می‌شود که عفونت و التهاب حفره شکمی را تحت تأثیر قرار دهد، گاهی اوقات به دنبال عفونت باکتریایی یا مشکلات در تخم‌گذاری. مرغ‌ها همچنین می‌توانند از افتادگی رنج ببرند، زمانی که بافت دستگاه تناسلی از بدن بیرون می‌زند. این می‌تواند به یک زخم دردناک و خونریزی‌دهنده تبدیل شود، به خصوص زمانی که سایر مرغ‌ها به بافت暴露 شده نوک می‌زنند. این شرایط می‌تواند باعث رنج قابل توجهی شود و در موارد شدید، کشنده باشد.

پیشگیری از بیماری در کشاورزی فشرده همچنین نگرانی‌هایی را در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها و مقاومت ضد میکروبی ایجاد کرده است. قوانین بریتانیا که در می ۲۰۲۴ معرفی شد، استفاده پیشگیرانه از آنتی‌بیوتیک‌ها را به شرایط استثنایی که شامل خطر بسیار بالای عفونت است، محدود کرد. با این حال، چالش گسترده‌تر همچنان پابرجاست: هنگامی که تعداد زیادی از حیوانات در کنار هم نگهداری می‌شوند، کنترل بیماری دشوارتر می‌شود. این آسیب‌ها، بیماری‌ها و مداخلات، مشکلات مجزایی نیستند. آنها هزینه فیزیکی یک سیستم تولیدی را نشان می‌دهند که تقاضاهای سنگینی را بر مرغ‌ها تحمیل می‌کند و در عین حال توانایی آنها را برای حرکت آزادانه و ابراز رفتارهای طبیعی محدود می‌کند.

پایان زندگی

نحوه کشتار مرغ‌های تخم‌گذار

هنگامی که تولید تخم مرغ کاهش می‌یابد، صنعت به سراغ مرحله بعدی می‌رود. مرغ‌هایی که برای تولید تعداد زیادی تخم مرغ پرورش یافته‌اند، معمولاً بین یک تا دو سالگی به اوج ظرفیت تخم‌گذاری خود می‌رسند. در حدود ۱۸ ماهگی یا ۷۲ هفتگی، بسیاری از آنها به عنوان "فرسوده" طبقه‌بندی شده و با آینده‌ای نامشخص روبرو می‌شوند، علیرغم اینکه سال‌های زیادی از زندگی را در پیش دارند.

۰۱

کاهش تولید

با افزایش سن مرغ‌ها، نرخ تخم‌گذاری آن‌ها معمولاً کاهش می‌یابد. زمانی که نگهداری از گله دیگر از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه نباشد، صرف‌نظر از طول عمر طبیعی باقی‌مانده‌شان، از چرخه تولید خارج و برای کشتار آماده می‌شوند.

۰۲

صید و حمل‌ونقل

مرغ‌ها باید قبل از انتقال به کشتارگاه، گرفته، جمع‌آوری و بر روی وسایل نقلیه حمل بارگیری شوند. فرآیند جابجایی، همراه با محیط ناآشنا و محصوریت تنگاتنگ، می‌تواند باعث ترس و استرس قابل توجهی شود. استخوان‌های شکننده آن‌ها نیز آن‌ها را در معرض آسیب‌های دردناک از جمله شکستگی قرار می‌دهد، به ویژه پس از سال‌ها تولید فشرده تخم‌مرغ.

۰۳

کشتار

در کشتارگاه، مرغ‌ها تحت اقداماتی قرار می‌گیرند که برای بیهوش کردن آن‌ها قبل از مرگ طراحی شده است. با این حال، روش‌های بیهوشی همیشه آن‌طور که انتظار می‌رود عمل نمی‌کنند. هنگامی که یک پرنده به اندازه کافی بیهوش نشود، می‌تواند در مراحل بعدی فرآیند کشتار هوشیار بماند و او را در معرض ناراحتی و رنج بیشتر قرار دهد.

۰۴

چرخه‌ای تکراری

پس از خروج گله، محل نگهداری برای گروه جدیدی از مرغ‌ها آماده می‌شود. جایگزین‌ها وارد همان سیستم تولید می‌شوند و برای تخم‌گذاری بسیار بیشتر از آنچه اجداد وحشی آن‌ها به طور طبیعی تولید می‌کردند، پرورش می‌یابند. زندگی آن‌ها از یک الگوی آشنا پیروی می‌کند: تولید فشرده تخم‌مرغ، کاهش بهره‌وری و در نهایت حذف. برای هر گله جدید، چرخه دوباره آغاز می‌شود.

کشتن مرغ‌ها و جوجه‌های نر

هر ساله، تخمین زده می‌شود که ۶.۵ تا ۷ میلیارد جوجه نر در سراسر جهان توسط صنعت تخم‌مرغ کشته می‌شوند، اغلب در عرض چند ساعت پس از جوجه‌ریزی. در همین حال، مرغ‌های تخم‌گذار معمولاً زمانی که تولید تخم‌مرغ آن‌ها کاهش می‌یابد، برای کشتار فرستاده می‌شوند.

جوجه‌های نر چگونه کشته می‌شوند؟

هر ساله، تقریباً ۶.۵ میلیارد جوجه نر تازه از تخم درآمده در سراسر جهان کشته می‌شوند، زیرا نمی‌توانند تخم بگذارند و برخلاف جوجه‌هایی که برای گوشت پرورش می‌یابند، به اندازه کافی سریع رشد نمی‌کنند تا از نظر تجاری سودآور باشند. تنها در بریتانیا، تخمین زده می‌شود که سالانه ۴۰ تا ۴۵ میلیون جوجه نر کشته می‌شوند. زندگی آن‌ها می‌تواند در عرض چند ساعت پس از جوجه‌ریزی به پایان برسد، صرفاً به این دلیل که هیچ ارزش تجاری برای صنعت تخم‌مرغ ندارند.

کشتار با گاز روشی است که در جوجه‌کشی‌های مرغ تخم‌گذار بریتانیا استفاده می‌شود. جوجه‌های نر در معرض جوی حاوی آرگون، یک گاز بی‌اثر که اکسیژن را جابجا می‌کند و باعث از دست دادن هوشیاری آن‌ها قبل از مرگ می‌شود، قرار می‌گیرند. با این حال، این فرآیند لزوماً باعث بیهوشی فوری نمی‌شود و اثربخشی آن به غلظت گاز و شرایط استفاده شده بستگی دارد. کشتار مکانیکی که به عنوان خرد کردن (maceration) شناخته می‌شود، نیز در بریتانیا به طور قانونی مجاز است. این روش شامل عبور جوجه‌ها از تیغه‌های سریع‌الچرخش است که آن‌ها را به صورت مکانیکی می‌کشد.

مرغ‌های تخم‌گذار چگونه کشته می‌شوند

در صنعت تخم‌مرغ، زندگی یک مرغ معمولاً زمانی به پایان می‌رسد که تولید تخم‌مرغ او کاهش یابد و دیگر از نظر تجاری سودآور تلقی نشود. مانند جوجه‌هایی که برای گوشت پرورش می‌یابند، این مرغ‌ها به کشتارگاه‌ها منتقل می‌شوند، جایی که هزاران پرنده می‌توانند در هر ساعت در عملیات‌های صنعتی پرسرعت کشته شوند.

در سال ۲۰۲۴، تقریباً ۲۵ میلیون مرغ بازنشسته (spent hen) در بریتانیا کشتار شدند. حدود ۹۹.۶٪ از آن‌ها پس از بیهوشی با گاز کشته شدند، در حالی که ۰.۴٪ باقی‌مانده بدون بیهوشی قبلی کشتار شدند. این معادل تقریباً ۱۰۰,۰۰۰ مرغ است که در حالی که کاملاً هوشیار بودند، کشتار شدند.

بیهوشی با گاز شامل قرار دادن پرندگان در معرض جوی کنترل‌شده حاوی دی‌اکسید کربن (CO₂) یا سایر مخلوط‌های گازی است. اگرچه این روش برای بیهوش کردن آن‌ها قبل از کشتار در نظر گرفته شده است، قرار گرفتن در معرض غلظت‌های بالای CO₂ می‌تواند باعث ناراحتی شدید تنفسی شود. تحقیقات واکنش‌هایی از جمله نفس نفس زدن، حرکات شدید سر، صدا دادن و تلاش برای فرار را مستند کرده است که نگرانی‌های جدی را در مورد رنجی که قبل از از دست دادن هوشیاری تجربه می‌شود، ایجاد می‌کند.

در روش‌های کشتار بدون بیهوشی، از جمله برخی شیوه‌های ذبح حلال، گلوی مرغ‌ها بدون اینکه از قبل بیهوش شوند، بریده می‌شود. بنابراین آن‌ها می‌توانند در حالی که هوشیار هستند، درد و ناراحتی را تجربه کنند.

مستند را تماشا کنید

صنعت تخم‌مرغ...

هزینه‌های پنهان

آمار جهانی

ارقام جهانی وسعت تولید تخم‌مرغ، تعداد مرغ‌های درگیر و میلیاردها جوجه نری که هر ساله به عنوان محصول جانبی این صنعت کشته می‌شوند را آشکار می‌سازد.

میلیون تن
+ 0

تخم‌مرغ‌های تولید شده در سراسر جهان هر ساله برای رفع تقاضای جهانی.

میلیارد
0
مرغ‌های تخم‌گذار در سراسر جهان
میلیارد
0
کشته شدن جوجه‌های نر
در هر ثانیه
~ 0
کشته شدن جوجه‌های نر

طبق گزارش فائو، تولید جهانی تخم‌مرغ در سال ۲۰۲۴ به ۱۰۰ میلیون تن رسید که شامل تقریباً ۹۴ میلیون تن تخم‌مرغ بود. در همین حال، میلیاردها جوجه نر سالانه به دلیل ناتوانی در تخم‌گذاری کشته می‌شوند که یک مسئله مهم رفاه حیوانات را در این صنعت برجسته می‌کند.

معنای برچسب‌ها

بدون قفس واقعاً به چه معناست؟

خارج از قفس بودن به‌طور خودکار به معنای آزادی نیست.

اصطلاحاتی مانند بدون قفس، مرغداری، آزاد-چرا و ارگانیک سیستم‌های تولید متفاوتی را توصیف می‌کنند. این اصطلاحات می‌توانند تفاوت‌های معناداری در محل نگهداری نشان دهند، اما هیچ‌کدام از این برچسب‌ها به تنهایی همه چیز را درباره زندگی یک حیوان به ما نمی‌گویند.

بدون قفس

برچسب

مرغ‌ها در قفس‌های انفرادی نگهداری نمی‌شوند، اما همچنان می‌توانند در گله‌های بزرگ سرپوشیده زندگی کنند.

بهبودها

✓ بدون قفس‌های انفرادی
✓ تحرک بیشتر نسبت به سیستم‌های قفسی

محدودیت‌ها

✕ گله‌های بزرگ در فضای سرپوشیده
✕ بدون دسترسی تضمین‌شده به فضای باز

سالنی

برچسب

مرغ‌ها می‌توانند در داخل ساختمانی حرکت کنند که به بستر و گاهی نشیمن‌گاه و لانه‌های تخم‌گذاری دسترسی دارند.

بهبودها

✓ آزادی حرکت در داخل
✓ دسترسی به بستر و نشیمن‌گاه

محدودیت‌ها

✕ ازدحام در گله‌های بزرگ
✕ رقابت برای منابع

چرای آزاد

برچسب

دسترسی به فضای باز را تحت شرایط مشخص فراهم می‌کند، هرچند دسترسی و فضا متفاوت است.

بهبودها

✓ دسترسی به فضای باز فراهم شده
✓ محیط طبیعی‌تر

محدودیت‌ها

✕ کیفیت دسترسی متفاوت است
✕ هر مرغی به یک اندازه بهره‌مند نمی‌شود

ارگانیک

برچسب

استانداردهای تولید اضافی برای خوراک، مسکن و دسترسی به فضای باز را دنبال می‌کند.

بهبودها

✓ استانداردهای سخت‌گیرانه‌تر
✓ خوراک و مسکن تأیید شده

محدودیت‌ها

✕ استانداردها بسته به طرح متفاوت است
✕ هنوز یک سیستم تولید است

افسانه‌های ارگانیک و «چرای آزاد»

تصاویر مرغ‌هایی که در مزارع سبز پرسه می‌زنند و برچسب‌هایی مانند «ارگانیک» و «مرغ آزاد» می‌توانند این تصور را ایجاد کنند که این حیوانات زندگی طبیعی و آرامی دارند. واقعیت پیچیده‌تر است. اگرچه این سیستم‌های کشاورزی الزامات خاصی را برای مسکن، خوراک و دسترسی به فضای باز اعمال می‌کنند، اما تضمین نمی‌کنند که مرغ‌ها زندگی خود را آزادانه در مزارع باز بگذرانند. گله‌های بزرگ، فضاهای سرپوشیده شلوغ و سیستم‌های قفس چندطبقه همچنان بخشی از تولید تجاری تخم‌مرغ هستند، از جمله در برخی مزارع ارگانیک.

تفاوت بین سیستم‌های کشاورزی مهم است، اما محدودیت‌های آنها نیز اهمیت دارد. استانداردهای ارگانیک معمولاً به خوراک تولید شده به روش ارگانیک و دسترسی به فضای باز نیاز دارند، در حالی که برخی طرح‌های صدور گواهینامه محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تری برای اندازه گله تعیین می‌کنند و فضای باز بیشتری فراهم می‌کنند. با این حال، مرغ‌ها همچنان می‌توانند تحت روش‌های دردناکی از جمله نوک‌چینی تحت استانداردهایی که آن را مجاز می‌دانند، قرار گیرند. پرورش انتخابی برای تولید تخم‌مرغ بالا نیز فشار قابل توجهی بر بدن آنها وارد می‌کند و خطر مشکلات سلامتی مانند ضعف استخوان‌ها و اختلالات تولیدمثلی را افزایش می‌دهد.

دسترسی به فضای باز لزوماً از مرغ‌ها در برابر همه اشکال رنج محافظت نمی‌کند. پرندگانی که در گروه‌های بزرگ زندگی می‌کنند می‌توانند پرخاشگری، نوک‌زنی پر و جراحات را تجربه کنند، در حالی که فرصت‌های آنها برای ابراز رفتارهای طبیعی به فضا و شرایط در دسترس آنها بستگی دارد. بنابراین برچسب‌های ارگانیک و مرغ آزاد استانداردهای کشاورزی خاصی را توصیف می‌کنند، نه تضمینی که هر حیوانی در طول زندگی خود از رفاه خوبی برخوردار باشد.

در نهایت، همان چرخه تجاری ادامه می‌یابد. جوجه‌های نر به طور معمول کشته می‌شوند زیرا نمی‌توانند تخم بگذارند و عموماً برای تولید گوشت معمولی نامناسب در نظر گرفته می‌شوند. مرغ‌های ماده برای تولید تعداد زیادی تخم‌مرغ پرورش داده می‌شوند و معمولاً زمانی که تولید آنها کاهش می‌یابد، مدت‌ها قبل از رسیدن به طول عمر طبیعی خود، برای کشتار فرستاده می‌شوند. چه تخم‌مرغ‌ها با برچسب ارگانیک، مرغ آزاد یا مرغداری مشخص شوند، سیستم همچنان با مرغ‌ها به عنوان تولیدکنندگان تجاری رفتار می‌کند که زندگی آنها با ارزش اقتصادی آنها تعیین می‌شود.

زندگی فراتر از تخم‌مرغ

جایگزین گیاهی خود را بیابید

شما می‌توانید از غذاهایی که دوست دارید لذت ببرید بدون اینکه تولید تخم‌مرغ را بخشی از دستور غذا کنید.

تخم‌مرغ اغلب یکی از اخلاقی‌ترین غذاهای حیوانی در نظر گرفته می‌شود، اما واقعیت تولید تخم‌مرغ داستان متفاوتی را روایت می‌کند. پشت هر کارتن صنعتی قرار دارد که در آن میلیون‌ها مرغ برای تولید فشرده تخم‌مرغ پرورش داده می‌شوند، در حالی که جوجه‌های نر صرفاً به دلیل اینکه نمی‌توانند تخم بگذارند و عموماً برای تولید گوشت تجاری نامناسب هستند، کشته می‌شوند.

چه در قفس، مرغداری یا سیستم‌های مرغ آزاد نگهداری شوند، مرغ‌ها تحت یک چرخه تولید قرار می‌گیرند که تعداد تخم‌مرغ‌هایی که می‌گذارند را بر نیازهای طبیعی آنها اولویت می‌دهد. پرورش انتخابی بدن آنها را وادار می‌کند تا تخم‌مرغ‌های بسیار بیشتری نسبت به اجداد وحشی خود تولید کنند که به فشار تولیدمثلی، ضعف استخوان‌ها و سایر مشکلات سلامتی کمک می‌کند. حتی زمانی که مرغ‌ها به فضای باز دسترسی دارند، زندگی آنها همچنان تحت تأثیر نیازهای کشاورزی تجاری شکل می‌گیرد.

هر تخم‌مرغ مصرف شده از سیستمی حمایت می‌کند که در آن جوجه‌های نر می‌توانند مدت کوتاهی پس از جوجه‌کشی کشته شوند و مرغ‌های ماده زمانی که تولید تخم‌مرغ آنها کاهش می‌یابد برای کشتار فرستاده می‌شوند. برچسب‌هایی مانند «ارگانیک» و «مرغ آزاد» می‌توانند تفاوت‌هایی را در شرایط کشاورزی نشان دهند، اما این اقدامات اساسی را حذف نمی‌کنند. برای کسانی که می‌خواهند از کمک به رنج مرغ‌ها و جوجه‌های آنها خودداری کنند، انتخاب جایگزین‌های گیاهی برای تخم‌مرغ راهی عملی برای کاهش مشارکت آنها در این چرخه ارائه می‌دهد.

درک صنعت تخم‌مرغ گامی به سوی انتخاب‌های دلسوزانه‌تر است. گام بعدی کشف چگونگی عملی کردن این انتخاب‌ها است.

منابع

منابع و مطالعه بیشتر

برای انتخاب‌های آگاهانه و دلسوزانه، تحقیقات علمی و گزارش‌های تخصصی در مورد تولید تخم‌مرغ، رفاه مرغ‌های تخم‌گذار و جایگزین‌های گیاهی را بررسی کنید.

مطالعه بیشتر

دامداری صنعتی

سیستم پشت بیشتر گوشت جهان

صنعت گوشت

هزینه پنهان تولید گوشت.

صنعت لبنیات

زندگی‌های پنهان پشت شیر و پنیر

چرا وگان شویم؟

دلایل اخلاقی، زیست‌محیطی و سلامتی برای انتخاب سبک زندگی وگان را بررسی کنید.

چگونه وگان شویم؟

یک راهنمای عملی و گام‌به‌گام برای انتقال به یک رژیم غذایی وگان سالم.

چگونه وگان بمانیم؟

استراتژی‌ها و نکات عملی برای لذت‌بخش، متعادل و پایدار کردن زندگی وگان در بلندمدت.