Veganistische Statistieken

De uitbreiding van de landbouw is wereldwijd een belangrijke oorzaak van bosvernietiging. De FAO schrijft bijna 90 procent van de wereldwijde ontbossing toe aan landbouwactiviteiten. Dit omvat het kappen van bossen voor weilanden en het verbouwen van gewassen zoals soja en maïs, die veel worden gebruikt in de productie van diervoer.

Onderzoek gepubliceerd door Alves et al. in oktober 2024 onderzocht voedingspatronen in tien Europese landen. Vleesproducten waren verantwoordelijk voor 40 procent van de voedselgerelateerde broeikasgasemissies en 53,1 procent van het landgebruik. Zuivel droeg nog eens 18,2 procent van de emissies en 13,7 procent van het landgebruik bij. Samen vertegenwoordigden deze categorieën slechts 6,3 procent van alle geconsumeerde producten, inclusief dranken.

De dierhouderij vereist enorme stukken land, zowel voor begrazing als voor de productie van voer. Our World in Data schat dat deze activiteiten ongeveer vier vijfde van het wereldwijde landbouwareaal in beslag nemen. Deze grote landbehoefte vermindert de ruimte die beschikbaar is voor bossen, natuurlijke habitats en andere ecosystemen.

Het kiezen van plantaardige melk kan ook de milieu-impact van dagelijkse voedselkeuzes verminderen. Vergelijkende gegevens van Our World in Data schatten dat één liter koemelk ongeveer 3,2 kg broeikasgasemissies produceert en ongeveer 628 liter water nodig heeft. De overeenkomstige schattingen voor sojamelk zijn ongeveer 1 kg emissies en 28 liter water per liter melk.

Het vervangen van dierlijke voedingsmiddelen door plantaardige alternatieven biedt een belangrijke kans om voedselgerelateerde emissies te verminderen. Onderzoek van Matthew N. Hayek en Oscar R. W. Wolfson, gepubliceerd in 2022, onderzocht hoe veranderingen in voedselproductie en -consumptie toekomstige broeikasgasemissies zouden kunnen beïnvloeden. De voordelen van een verandering in het voedingspatroon zijn afhankelijk van de vervangen voedingsmiddelen en de aannames die in elk model worden gebruikt.

De milieukosten van de veehouderij reiken verder dan klimaatemissies. Land dat wordt gebruikt voor begrazing en het verbouwen van veevoer zou anders leefgebieden voor wilde dieren en natuurlijke vegetatie kunnen ondersteunen. De omvang van deze landvraag maakt voedselproductie tot een belangrijke factor bij het bepalen van hoeveel ruimte er overblijft voor de natuur.

Wilde dieren staan onder toenemende druk van menselijke activiteiten, waarbij wereldwijd ongeveer een miljoen soorten met uitsterven worden bedreigd. De uitbreiding van de dierlijke landbouw kan deze crisis verergeren door leefgebieden te vernietigen, bossen te kappen, ecosystemen te vervuilen en bij te dragen aan klimaatverandering. Deze druk ondermijnt de omstandigheden die wilde soorten nodig hebben om te overleven.

Individuele veranderingen in levensstijl kunnen ook verschillende milieuvoordelen hebben. Een in 2017 in Environmental Research Letters gepubliceerde studie vergeleek verschillende persoonlijke acties en ontdekte dat voedingskeuzes een bijzonder significante milieu-impact kunnen hebben. De bevindingen benadrukten het potentiële belang van eetpatronen naast maatregelen zoals recycling, het verminderen van huishoudelijk energieverbruik en het wassen van kleding op lagere temperaturen.

Een in 2016 in Proceedings of the National Academy of Sciences gepubliceerde studie modelleerde de mogelijke gevolgen van veranderende wereldwijde eetpatronen. In de scenario's met plantaardige diëten voorspelden de onderzoekers aanzienlijke voordelen voor de volksgezondheid en het milieu tegen 2050, waaronder minder vroegtijdige sterfgevallen, een vermindering van voedselgerelateerde broeikasgasemissies tot ongeveer 70 procent, en economische winsten door lagere zorgkosten en verminderde klimaatschade.