किन शाकाहारी बन्ने?

• लैङ्गिक समानता अगाडि बढाउँदै

नारीवादको जग समान अधिकारको मागमा छ र यसले मुख्यतया पितृसत्तात्मक प्रणालीहरूको चुनौतीसँग सम्बन्धित छ, जुन लामो समयदेखि महिलाको स्वायत्तता, सम्मान र प्रतिनिधित्वलाई अस्वीकार गर्ने कारण बनेको छ। तर, यो विजय मानव समाजमा मात्र सीमित छैन — महिलालाई दमन गर्ने ती नै शक्ति संरचनाहरूले पोथी जनावरहरूलाई उत्पादनमा परिणत गर्छन् र तिनीहरूलाई नियन्त्रण गर्छन्, उदाहरणका लागि, दूधको लागि गाई, अण्डाको लागि कुखुरी र महको लागि मौरी। दुवै समूह यसमा समान छन् कि तिनीहरू दुवैलाई तिनीहरूको प्रजनन क्षमताको लागि वस्तुको रूपमा हेरिन्छ, जसले तिनीहरूको साझा प्रमुख धागो उजागर गर्छ। विगतमा, धेरै नारीवादीहरू, तिनीहरूमध्ये १९औं शताब्दीका मताधिकारवादीहरूले यो समानता देखे, र फलस्वरूप, तिनीहरूले सबै प्रकारको शोषणको पूर्ण उन्मूलन विरुद्ध नैतिक रूपमा सही कदमको रूपमा शाकाहार र पछि शाकाहारीवाद अपनाए।

इकोफेमिनिज्म महिलाको दमनलाई प्रकृतिको विनाशसँग जोड्ने बुझाइको परिणाम हो। यसले पितृसत्तात्मक र पुँजीवादी प्रणालीहरू समस्याको मूल कारण हुन् भन्ने मान्यता राख्छ, किनकि तिनीहरूले महिला र पृथ्वी दुवैलाई सम्मानको योग्य प्राणीको हैसियत नदिई शोषण गर्ने मात्र स्रोतको रूपमा हेर्छन्। विद्वानहरू, मार्टी खिल र क्यारोल जे. एडम्सले आफ्नो कृतिहरूद्वारा यो मुद्दालाई ठूलो हदसम्म उजागर गरेका छन्, मूलतः, तिनीहरूले देखाएका छन् कि महिला विरुद्ध हिंसालाई न्यायोचित ठहराउन प्रयोग गरिने तर्क जनावरप्रति क्रूरता र वातावरण प्रदूषणलाई पनि न्यायोचित ठहराउन प्रयोग गरिन्छ। यस दृष्टिकोणबाट, नारीवाद र शाकाहारीवाद फरक मुद्दा होइनन् तर एउटै आन्दोलनका खण्डहरू हुन् जसले सहानुभूति, न्याय र स्वतन्त्रताका गुणहरू — पीडा भोग्न सक्ने सबै प्राणीहरूमा — अपनाउन आमन्त्रित गर्छ।