انتخابهایی که از سیاره ما محافظت میکنند.
با تغییرات کوچک شروع کنید
اقدامات ساده میتوانند زندگی پایدار را آسانتر کنند. فهرست را بررسی کنید و تغییرات عملی را که امروز میتوانید اعمال کنید، بیابید.
تأثیر زیمحیطی ۶ رژیم غذایی
انتشار گازهای گلخانهای · کیلوگرم CO₂ معادل / ۱۰۰۰ کیلوکالری
زندگی پایدار به معنای تأمین نیازهای ما در عین کاهش فشار غیرضروری بر منابع و سیستمهای زندهای است که زندگی را ممکن میسازند.
زندگی پایدار یک سبک زندگی آگاهانه است که بر اساس کاهش آسیب به محیط زیست، حفظ منابع طبیعی و تضمین آیندهای سالمتر برای مردم و کره زمین بنا شده است. این سبک شامل تفکر در مورد آنچه میخوریم، میپوشیم و استفاده میکنیم میشود، به طوری که اقدامات روزانه ما به جای آسیب رساندن به کره زمین، به آن کمک کنند. زندگی پایدار فراتر از یک مد است و پاسخی واقعی به مشکلات جدی تغییرات اقلیمی، از دست رفتن حیات وحش و مصرف بیش از حد منابع است.
«در میان تمام انتخابهایی که هر روز انجام میدهیم، غذا یکی از اساسیترینهاست.»
رژیم غذایی پایدار از سلامت و تندرستی انسان حمایت میکند و در عین حال فشار بر محیط زیست را کاهش میدهد و در طول زمان قابل دسترس، مقرونبهصرفه، از نظر فرهنگی قابل قبول و انعطافپذیر باقی میماند.
به گفته سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در سال ۲۰۱۰، رژیمهای غذایی پایدار «آن دسته از رژیمهایی هستند که تأثیرات زیستمحیطی کمی دارند و به امنیت غذایی و تغذیه و زندگی سالم برای نسلهای حال و آینده کمک میکنند. رژیمهای غذایی پایدار از تنوع زیستی و اکوسیستمها محافظت و به آنها احترام میگذارند، از نظر فرهنگی قابل قبول، در دسترس، از نظر اقتصادی عادلانه و مقرون به صرفه هستند؛ از نظر تغذیهای کافی، ایمن و سالم هستند؛ در عین حال منابع طبیعی و انسانی را بهینه میکنند.»
یک رژیم غذایی پایدار باید موارد زیر را در نظر بگیرد:
۰۱
سلامت انسان
انتخابهای غذایی مغذی و متعادل که از سلامت، انرژی و تندرستی بلندمدت حمایت میکنند.
۰۲
تأثیر زیمحیطی
انتخابهای غذایی که فشار بر آب و هوا، زمین، آب، تنوع زیستی و منابع طبیعی را کاهش میدهند.
۰۳
قابلیت خرید
الگوهای غذایی که به اندازه کافی قابل دسترس و مقرونبهصرفه باشند تا افراد بتوانند به طور واقعبینانه در طول زمان از آنها پیروی کنند.
۰۴
امنیت غذایی
دسترسی مطمئن به غذای کافی، ایمن و مغذی که نیازهای غذایی افراد را برآورده کرده و از زندگی فعال حمایت کند.
۰۵
قابلیت پذیرش فرهنگی
انتخابهای غذایی که به سنتهای فرهنگی، ترجیحات شخصی، شیوههای غذایی محلی و زمینههای اجتماعی مختلف احترام میگذارند.
۰۶
پایداری بلندمدت
انتخابهای غذایی انعطافپذیر که میتوانند از سلامت انسان، محیط زیست و سیستمهای غذایی در طول نسلها حمایت کنند.
تولید مواد غذایی فراتر از مزرعه بر سیاره تأثیر میگذارد. هر وعده غذایی به استفاده از زمین، آب، انرژی و سایر منابع طبیعی مرتبط است.
زمین و منابع
تولید مواد غذایی به زمین، آب، خاک و منابع طبیعی وابسته است.
تولید مواد غذایی
کشاورزی بر آب و هوا، مصرف آب، سلامت خاک و تنوع زیستی تأثیر میگذارد.
فرآوری
فرآوری، بستهبندی و سردسازی نیازمند انرژی و مواد هستند.
توزیع
حملونقل، انبارداری و خردهفروشی مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانهای را افزایش میدهند.
مصرف
آنچه میخوریم بر تقاضا برای غذاها و سیستمهای تولیدی مختلف تأثیر میگذارد.
ضایعات
غذای هدررفته به معنای هدررفت زمین، آب، انرژی و منابع است.
از زمینهای قابل سکونت توسط کشاورزی استفاده میشود
از انتشار گازهای گلخانهای جهانی به مواد غذایی مرتبط است
اینها تخمینهای جهانی تقریبی هستند. نتایج با توجه به مرزها، سیستمهای تولید و روششناسی متفاوت است.
ردپای یک ماده غذایی یک عدد واحد نیست. بلکه تصویری بههمپیوسته از تأثیرات آبوهوایی، زمین، آب، تنوع زیستی و آلودگی در طول چرخه حیات آن است.
ردپای آبوهوایی یک ماده غذایی میتواند ناشی از دام، متان، اکسید نیتروژن، کودها، جنگلزدایی، تولیدات کشاورزی، فرآوری و حملونقل باشد.
کدام غذاها بیشترین ردپای آبوهوایی را دارند؟ به طور متوسط، گوشت نشخوارکنندگان در بالاترین سطح قرار دارد زیرا تغییر کاربری زمین، خوراک دام و متان میتوانند ردپای بزرگی ایجاد کنند. حملونقل بخشی از داستان است، اما تولید اغلب اهمیت بیشتری دارد.
میانگینهای جهانی تصویری برگرفته از دادههای چرخه حیات پور و نمک از طریق «دنیای ما در دادهها». روشهای تولید بسیار متفاوت است.
رژیمهای غذایی ما به زمینی برای محصولاتی که مستقیماً خورده میشوند، محصولاتی که به عنوان خوراک دام کشت میشوند و چراگاه نیاز دارند. کشاورزی حیوانی میتواند به زمین بیشتری نیاز داشته باشد زیرا از منابع برای تغذیه حیوانات قبل از رسیدن غذا به مردم استفاده میشود.
کشت محصولات
محصولاتی که مستقیماً برای مصرف انسان کشت میشوند، مانند غلات، سبزیجات، میوهها و حبوبات.
خوراک دام
محصولاتی که برای تغذیه حیوانات مزرعه کشت میشوند تا بعداً بخشی از زنجیره تأمین غذای انسانی شوند.
چرا
مراتع و سایر مناطق مورد استفاده برای پرورش حیوانات برای غذا.
- ۰۱ گسترش کشاورزی
- ۰۲ جنگلزدایی
- ۰۳ از دست دادن زیستگاه
- ۰۴ فشار بر حیات وحش
- کاهش تنوع زیستی ۰۴
تولید مواد غذایی به باران، آبیاری و آب مورد نیاز دامها وابسته است. تأثیر آن نه تنها به حجم آب، بلکه به منبع تأمین آب، کمبود محلی و نحوه تأثیر تولید بر کیفیت آب بستگی دارد.
ردپای آب میتواند شامل آب سبز حاصل از باران، آب آبی استخراجشده از رودخانهها یا سفرههای زیرزمینی و آب خاکستری بهعنوان شاخص آلودگی باشد. یک محصول کشتشده در منطقهای مرطوب میتواند تأثیر محلی بسیار متفاوتی نسبت به همان محصول در منطقهای با تنش آبی داشته باشد.
لیتر بر کیلوگرم
تقاضا برای غذا میتواند چشماندازها را دگرگون کند. تغییر کاربری زیستگاهها، جنگلزدایی، کشت تکمحصولی، آفتکشها و چرای فشرده میتوانند تنوع و تابآوری حیات را کاهش دهند.
۰۱
تقاضای غذا
با رشد جمعیت و تغییر رژیمهای غذایی، به غذای بیشتری نیاز است.
۰۲
توسعه کشاورزی
زمینهای بیشتری زیر کشت میروند و به تولید دام اختصاص مییابند.
۰۳
از دست رفتن زیستگاه
جنگلها، مراتع و سایر زیستگاههای طبیعی برای کشاورزی تبدیل میشوند.
۰۴
فشار بر حیات وحش
حیات وحش زیستگاه خود را از دست میدهد و با فشار بیشتری از فعالیتهای کشاورزی مواجه میشود.
۰۵
کاهش تنوع زیستی
کاهش زیستگاهها و تنوع زیستی میتواند تابآوری اکوسیستمها را تضعیف کند.
تولید مواد غذایی به کودها، آفتکشها و سیستمهای دامداری وابسته است، اما این نهادهها میتوانند به آلودگی نیز کمک کنند. هنگامی که مواد مغذی، مواد شیمیایی و فضولات دامی از زمینهای کشاورزی به خاک و آبراههها منتقل میشوند، میتوانند بر کیفیت آب و اکوسیستمهای آبی تأثیر بگذارند.
رواناب کود
نیتروژن و فسفر اضافی میتوانند از مزارع به رودخانهها، دریاچهها و آبهای زیرزمینی شسته شده و آلودگی مواد مغذی را افزایش دهند.
کود دامی
کود دامی حاوی مواد مغذی و سایر آلایندهها است. در صورت مدیریت ضعیف یا انتقال به آبراههها، میتواند به آلودگی مواد مغذی و آلودگی آب کمک کند.
آفتکشها
آفتکشها میتوانند از طریق رواناب یا نفوذ از زمینهای کشاورزی به خاک و آب منتقل شده و بر موجودات آبزی و سایر بخشهای اکوسیستم تأثیر بگذارند.
اوتریفیکاسیون (غنیشدگی آب)
هنگامی که مواد مغذی زیادی وارد یک بدنه آبی میشوند، جلبکها و گیاهان آبزی میتوانند بیش از حد رشد کنند. تجزیه آنها میتواند سطح اکسیژن را کاهش داده و شرایطی ایجاد کند که به ماهیها و سایر آبزیان آسیب برساند.
اثرات زیستمحیطی مصرف گوشت:
مزایای زیستمحیطی رژیمهای وگان:
پرورش حیوانات برای غذا ذاتاً ناکارآمد است. با حرکت انرژی در زنجیره غذایی - از گیاهان به حیوانات و سپس به انسان - مقدار زیادی از آن در این فرآیند از دست میرود. حیوانات برای رشد به مقادیر زیادی خوراک، آب و انرژی نیاز دارند، با این حال تنها کسری از این نهادهها به گوشت، شیر یا تخم مرغ قابل خوردن تبدیل میشود. تغییر به سمت رژیمهای غذایی پایدار این لایه غیرضروری از اتلاف منابع را حذف میکند و فشار زیستمحیطی ناشی از تغذیه حیوانات با محصولاتی که میتوانند مستقیماً انسانها را تغذیه کنند، کاهش میدهد.
دههها تحقیقات علمی نشان داده است که تولید پروتئین حیوانی به طور قابل توجهی انرژی، زمین و آب بیشتری نسبت به جایگزینهای گیاهی مصرف میکند. تبدیل محصولات به خوراک دام و سپس به گوشت منجر به ناکارآمدیهای عمده در سراسر سیستم غذایی میشود. در مقابل، کشت گیاهان برای مصرف مستقیم انسان به ما امکان میدهد از منابع کشاورزی عاقلانهتر و پایدارتر استفاده کنیم و غذای بیشتری با هزینه زیستمحیطی کمتر تولید کنیم.
نتیجه واضح است: تبدیل غذاهای گیاهی به محصولات حیوانی فرآیندی انرژیبر و منابعبر است که تقریباً منجر به کاهش ۱۰ به ۱ در کارایی میشود. با ادامه رشد جمعیت جهان، این ناکارآمدی نه تنها به یک مسئله زیستمحیطی، بلکه به یک مسئله اخلاقی و اقتصادی تبدیل میشود. انتقال به رژیمهای غذایی گیاهی مسیری ملموس برای حفظ زمین، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و تضمین امنیت غذایی برای نسلهای آینده ارائه میدهد. در دنیایی با منابع محدود، انتخاب گیاهان به جای حیوانات نه تنها پایدار است - بلکه ضروری است.
جمعیت جهان به سرعت در حال رشد است و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ به ۹ میلیارد نفر برسد. همزمان، افزایش ثروت و تغییر رژیمهای غذایی در کشورهای در حال توسعه، اشتیاق بیسابقهای برای گوشت و لبنیات ایجاد کرده است. پاسخگویی به این تقاضا از طریق دامداری صنعتی هزینه سنگینی دارد: این روش مقادیر عظیمی آب، زمین و انرژی مصرف میکند، در حالی که سطوح بالایی از گازهای گلخانهای تولید میکند، زیستگاهها را تخریب میکند و تنوع زیستی را تهدید مینماید. چنین مسیری نه برای کره زمین و نه برای جامعه بشری ایمن نیست.
تأثیر سیستمهای غذایی ما در حال حاضر زمین را به مرزهای خود رسانده است. دامداری به تنهایی سهم قابل توجهی در تغییرات اقلیمی، اختلال در چرخه نیتروژن و تخریب خاک و آب دارد. علاوه بر این، عملیات صنعتی تولید گوشت و لبنیات مقادیر زیادی زباله - از جمله آنتیبیوتیکها و آلایندهها - تولید میکند که به اکوسیستمها آسیب میزند و خطراتی برای سلامت انسان ایجاد میکند. واقعیت واضح است: اگر هم امنیت غذایی و هم محیط زیست سالم میخواهیم، باید در آنچه در بشقابهایمان میگذاریم تجدید نظر کنیم.
تغییر به الگوهای غذایی گیاهمحور آشکارترین و عملیترین راه برای مقابله با این مسئله است. علاوه بر این، اتخاذ سیستمهای غذایی متمرکز بر گیاهان منجر به سطوح بسیار بالاتری از کارایی کلی تولید مواد غذایی میشود، زیرا میتوان مواد مغذی بیشتری به ازای هر واحد زمین، آب و انرژی تولید کرد. در سطح جهانی، حرکت به سمت رژیمهای غذایی گیاهی نه تنها یک تصمیم اخلاقی درست است، بلکه اقدامی ضروری برای تضمین آیندهای پایدار، مقاوم و سالم برای مردم و زمین است.
«تغییر به سمت رژیمهای غذایی گیاهی میتواند به استفاده بهتر از زمین و منابع کمک کند و از آیندهای پایدارتر و با امنیت غذایی بیشتر حمایت کند.»
نه
الزاماً.
وگان و پایدار مرتبط هستند، اما مترادف نیستند. غذاهای فرآوریشده، بستهبندیهای قابل اجتناب، محصولات حملشده با هوا، محصولات پرمصرف، تککشتی، مصرف بیش از حد و ضایعات غذایی همگی میتوانند تأثیر را افزایش دهند.
یک الگوی پایدارتر معمولاً بر غذاهای کامل گیاهی، انتخابهای فصلی در صورت امکان، حداقل فرآوری، حبوبات، غلات، سبزیجات، میوهها، مقادیر مناسب آجیل و دانهها و ضایعات کمتر متمرکز است.
وگانیسم زمانی قدرتمندتر میشود که با انتخابهای غذایی آگاهانه و سنجیده همراه شود. ترکیب این گامهای ساده، وگانیسم را برای شما سالمتر و برای سیاره پایدارتر میکند.
انتخاب محصولات محلی و فصلی
غذاهای محلی با کاهش انتشار گازهای گلخانهای ناشی از حملونقل همراه هستند. محصولات فصلی تازهتر بوده و برای رشد به منابع کمتری نیاز دارند.
انتخاب محصولات کشاورزی پایدار
سبزیجات هیدروپونیک و محصولاتی که با روشهای نوآورانه کشت میشوند، در مقایسه با کشاورزی سنتی، آب، آفتکش و زمین کمتری مصرف میکنند.
حمایت از روشهای نوین کشاورزی
کشاورزی عمودی و هیدروپونیک امکان تولید غذای بیشتر در فضاهای کوچکتر را فراهم کرده و در عین حال منابع را حفظ میکنند.
کاهش ضایعات غذایی
فقط به اندازه نیاز خرید کنید، مواد غذایی را به درستی نگهداری کنید و باقیماندهها را کمپوست کنید تا ضایعات در خانه به حداقل برسد.
با ایجاد چند تغییر ساده در عادات غذایی خود، میتوانیم زندگی سالمتر و پایدارتری داشته باشیم و به ساختن جهانی کمک کنیم که در آن شفقت و مهربانی به همه حیوانات نشان داده شود.
چرا وگان شویم؟
فواید قدرتمند آن را برای سلامتی، حیوانات و سیاره ما کشف کنید.
چگونه وگان شویم؟
راهنمایی گام به گام برای آسان و پایدار کردن این تغییر.
چگونه وگان بمانیم؟
نکات عملی برای تبدیل وگانیسم به بخشی از زندگی روزمره.
